Στους χάρτες των ονείρων μου, και των δικών σου...




Στους χάρτες των ονείρων μου… εκεί ταξιδεύω …

Σε μονοπάτια που μυρίζουν ανθρώπινο ιδρώτα, που μοσχοβολούν έλαια..

Τι να πρωτοδείς σ’ αυτούς τους χάρτες..

Χρόνια παιδικά.. γενναίες πράξεις.. επικίνδυνα παιχνίδια..

Στους χάρτες των ονείρων μου, σαν μια κόκκινη πινελιά μελαγχολικού ζωγράφου, σαν αποτύπωμα φωτεινής αχτίδας.

Σημεία μικρά, βαθιά σάρκας πληγή…. Ουράνια νεφελώματα οι σκιές τους.

Μια κίνηση, ένα σκίσιμο κάνει τα βλέφαρα να τρεμοπαίζουν με αγωνία λαχταριστής επιθυμίας..

Σάρκα που τρεμοπαίζει στο φως κι αλλάζει ο κόσμος.

Βουνά και κοιλάδες αρχέγονες.

Μυρωδιές λιβανιού και έρωτα

Όσο κι αν είναι δύσκολο να σχίσεις το ρούχο, το γυμνό σου κορμί το καίει.....

Σκορπίζει τα κομμάτια του στη λίμνη με τα νούφαρα και τα ντύνει ..

Τι κρίμα..!!

Αυτός είναι ο σκοπός του… να σκεπάζει τις ομορφιές.. τις λάγνες …. Τις ομορφιές…

Άσπρου πουλιού φτερούγισμα στη χάση του φεγγαριού, σταγόνα ασημένιας βροχής που ταράζει των κοιμισμένων νερών τη γαλήνη.

Μια μορφή κρυμμένη στο χρόνο, ιερή…. Στο χρόνο μου… και στον δικό σου

Στους χάρτες των ονείρων σου σε βρήκα……

Αντανάκλαση αστεριού που γκρεμίζεται στην άγονη γη..

Τσαλακωμένο χαρτί στα χέρια μικρού παιδιού.. φωνή στο μικρό του στόμα…

Σκοτεινή σπηλιά να κρυφτώ στη συνάντηση των καιρών… μικρές λακκούβες, χώμα μαλακό να κρύψω τα μυστικά του ήλιου και τα δικά μου..

Στους χάρτες των ονείρων σου ….

Χάθηκα…

Στους χάρτες σου έμεινα να περιμένω το φως το γλυκό να λουστώ ένα απόγευμα λίγο πριν πέσει το βράδυ… 
Στων υγρών σου χειλιών το ψηλάφισμα…


Γιώργος Χρηστάκης
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.