Τώρα που φεύγει η Αλκυόνη...




Τώρα που φεύγει η Αλκυόνη...
Το τρυφερό πουλί, η σκληρή χειμερινή καταδύτρια.

Που αστράφτει γαλαζοπράσινη, σαν το κολίμπρι στα τροπικά δάση.
Που το κοφτερό της ράμφος τρυπάει τα ψάρια, όπως το καμάκι τρυπάει τις φάλαινες.
Που μέρες ολόκληρες κάθεται στα κούτσουρα  του νερού και στήνει καρτέρι.
Που ξαφνικά εκτοξεύεται, βουτάει, τρυπάει! 
 Μια κομψή δολοφόνος.
Που προτιμά τους κυπρίνους. Όπου κυπρίνος, εκεί της Αλκυόνης το ράμφελο.
Που όποιος δεν την δει, δεν θα το πιστέψει.
Που μέρες ολόκληρες παραμονεύει γαλαζοπράσινη. 
Το ράμφος ένα δόρυ, ένα σπαθί, ένα στιλέτο, μια θανατηφόρα βελόνα.

Το μπιρμπίλι.

Αλκυόνη. 
Μια ρομαντική πολεμίστρια με αστραφερή γαλαζοπράσινη πανοπλία. 
Μια παραμυθένια ηρωίδα της φύσης της ίδιας.


Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.