Σερσέ λα φαμ - (Άνα Ζουμάνη)



Η γυναίκα δεν έχει αίσθηση για τα «θέλω μόνος μου» του συντρόφου της. Διότι εκείνη γνωρίζει τις ανάγκες του καλύτερα.
Όταν τον θέλει πολύ και τον θέλει αληθινά δεν την έχει την αίσθηση αυτή, την έχασε σαν από μια ξαφνική μυστηριώδη αρρώστια.

Τι θα πει αυτό;
Αυτό θα πει πως τα ξέρει όλα. Ξέρει τα πάντα, ό,τι δηλαδή εκείνος χρειάζεται και θέλει να του τα δώσει όλα.
Αχ πόσο θέλει!

Το θέλει πολύ, όμως οιονεί δεν μπορεί...  την παραλύει η ανιδιοτελής αγάπη της.

Το να είναι μαζί με τον σύντροφό της, αυτό  δεν είναι η μεγαλύτερη αγωνία της.
Η μεγαλύτερή της αγωνία είναι ότι εκείνος το χρειάζεται ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να μείνει μαζί της αιώνια. Για την δική του, την απόλυτη ευτυχία του.

Θέλει να του διδάξει απαλά μυστικιστικά, κάπως -σαν μέσω  Ράδιου (Ra), ή τηλεπάθειας - πως πρέπει να είναι κάθε ώρα και στιγμή μαζί της, ώστε να μπορέσει επιτέλους να ζήσει ευτυχισμένος, να τελειώσουν τα βάσανά του.

Και όταν αυτό συμβεί, επί 14 συνεχόμενες μέρες, στην καρδιά της γεννιέται  μια καινούρια αρρώστια.
Βασιλική αδιαφορία και πλήξη.

~~~

Κι αν γυρίζουμε ξενύχτηδες τα βράδια,
κι αν ρομάντζες τραγουδάμε στα σκοτάδια,
κι αν τα νιάτα μας τα κάναμε ρημάδια,
και με πόνο τα ποτήρια μας ρουφάμ,
Σερσέ λα φαμ, σερσέ λα φαμ.


Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.