Σαν την πέτρινη Σφίγγα στην έρημο - (Άνα Ζουμάνη)



«Νανίτα, τι κάνεις εκεί;  Μην κουνιέσαι πέρα δώθε σε παρακαλώ, είναι πολύ παράξενο και με εκνευρίζει», φώναξε η μαμά. 
«Νανίτα, άτακτο παιδί! Στους δικούς μου καιρούς...», είπε η γιαγιά -  και η Νανίτα κάθισε σαν την πέτρινη Σφίγγα στην έρημο.

.......

«Θεία, σήμερα ήμουν πολύ κακιά» - λέει η Νανίτα και κουνιέται πέρα δώθε.
«Τι έκανες, Νανίτα, παιδί μου ;!;», ρωτάει η θεία.
«Έτρεχα, κουνιόμουν πέρα δώθε και άλλαζα συνεχώς την θέση μου»
«Πολύ ωραία! Το σώμα μας πρέπει να κινείται μαζί με την ψυχή και το πνεύμα μας, σαν να το φυσάει μια θεϊκή πνοή από μέσα...», λέει η θεία.
Η Νανίτα  χαμηλώνει το κεφάλι της και κάθεται πάλι σαν την πέτρινη Σφίγγα στην έρημο


Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.