Μια αληθινή θυσία



Το σημερινό κείμενο είναι αφιερωμένο στους πραγματικούς, αναμφισβήτητους Ιππότες της καθημερινότητας.

Μία από τις πιο αυθεντικές και αληθινά συγκινητικές θυσίες που μπορεί να κάνει ένας άντρας για τη γυναίκα που αγαπάει, είναι να της προσφέρει την πέτσα από το ξηροψημένο του κοτόπουλο.
Εφόσον βέβαια τη λατρεύει και ο ίδιος (την πέτσα).
Όμως δείξτε μου εκείνον τον άνθρωπο που λατρεύει την πέτσα του ψητού του κοτόπουλου και δε σκοτώνει για να τη φάει ο ίδιος.

Η ξηροψημένη πέτσα ενός κοτόπουλου (εφόσον τη λατρεύουν και οι δυο) είναι ένα σίγουρο θερμόμετρο της αγάπης.

- Λάκη γιατί δεν τρώς την πέτσα;
- Την τρώω, και μάλιστα με τόση καύλα που την αφήνω για το τέλος
- Α, έτσι!. απαντάει η Σούλα απογοητευμένη

Όμως πάει και έτσι

- Σάκη δεν την τρώς την πέτσα σου!
Λέει η Λίτσα και την έχει χώσει στο στόμα της πριν ο Σάκης προλάβει να εκφωνήσει:
- Την τρώω!
ή
- Ωραία! φάτην εσύ, άκαρδη, κι εγώ θα βλέπω!

Πολλοί κύριοι που κάνουν τη «θυσία της πέτσας», την κάνουν συνήθως τελείως άνοστα και ανόρεχτα, περιμένοντας μέσα τους την ισόβια ευγνωμοσύνη και την πίστη της γυναίκας τους.
Όμως δεν είναι έτσι.
Εμείς οι γυναίκες δεχόμαστε με ευχαρίστηση τη θυσία μεν, έχουμε τη σωστή ιδέα δε, πως, αυτές οι θυσίες ανταμοίβονται επαρκώς από το συναίσθημα μιας ανώτερης αξίας που πηγάζει από το εσωτερικό του άντρα.

Γι΄αυτό λοιπόν, κυρίες, ας μην τις πληρώνουμε πάνω από την τιμή τους.


Άνα Ζουμάνη 
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.