H ρητορική μίσους δεν αντιμετωπίζεται με κοντρα ρητορική μίσους (του Χρήστου Κλειώση)



H ρητορική μίσους δεν αντιμετωπίζεται με κοντρα ρητορική μίσους αλλά με επίμονη και πεισματική νηφαλιότητα. Πολύ δε περισσότερο δεν καταφέρνεις τίποτα με ποινικοποίηση και μαρτυροποίηση (και αγιοποιήση στα ματια των υποστηρικτών τους) αυτών που εκφράζονται με τρόπο αδικαιολόγητα επιθετικό.

Η αντιμετώπιση της "ρητορικής μίσους" είναι θέμα παιδείας και πολύ κακώς έχει αναχθεί σε νομικό ζήτημα για τους εξής λόγους:
-ποτέ δεν πατάχθηκε η οποιαδήποτε αποψη με νομοθετική παρέμβαση (επιχείρημα ιστορικό που ξεκινά από το ιδιώνυμο)
-Αν μπορούσε να παταχθεί η ρητορική μίσους με νόμο γιατί αυξάνεται η απήχηση των άκρων ? (επιχείρημα σκοπιμότητας του μέτρου)

Αθελά τους πιστέυω ότι σωστά έκριναν οι δικαστές στην υπόθεση αυτή γιατί δεν είμαι σίγουρος για τα κριτήρια με τα οποια κατέληξαν στη τελική κρίση τους. Ομως η προστασία γενικών και αοριστων συμφερόντων με απειλή ποινικών κυρώσεων συνιστά στην ουσία νομιμοποίηση αυταρχισμων με νομικιστικο ένδυμα. Και η ελευθερία της έκφρασης είναι δικαίωμα, όσο αποτυχημένη και αν είναι η χρήση της, και δεν πρέπει να καταργηθεί επειδή καποιος έκανε χρήση του δικαιωματος με τρόπο τόσο άστοχο. Δεν υπάρχουν σαφή όρια και εν δυναμει όλοι μπορουν να βρεθούν κατηγορούμενοι κάποια στιγμή επειδή στεναχώρησαν με την αδικαιολογητη οξύτητα του λόγου τους μια αοριστη ομάδα ανθρώπων (π.χ. τους οπαδούς του ΠΑΟΚ).

Οσον αφορά τα ατομικά δικαιώματα.

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχει συλλογική προσβολή ενός δικαιώματος που έχει αναγνωριστεί για να προστατέψει "άτομα". Διαφορετικά μιλούσαμε για συλλογικά δικαιώματα.

Ιστορικά "συλλογικά δικαιώματα" υπήρξαν πχ όταν ομαδες ανθρώπων ήταν οργανωμένες σε ένα μεγαλύτερο κρατικό πλαίσιο, και είχαν συλλογικά δικαιώματα. Ιστορικό παράδειγμα είναι τα δικαιώματα των Μιλλέτ (εθνών) εντός οθωμανικής αυτοκρατορίας.πχ οι τζίμηδες (χριστιανοί και εβραίοι) είχαν καποια δικαιώματα σεβασμού θρησκείας σαν σύνολο έναντι των αλλοθρησκων που μπορούσαν να τα επικαλεστούν και ενώπιον των καδήδων.

Με το θέμα της κοινότητας των lbgt εχουμε θεσπίσει τέτοιου είδους συλλογικά "ατομικά" δικαιώματα για να τύχουν προστασίας; Αμφιβάλλω.
Ειναι συλλογικά ή ατομικά τα δικαιώματά τους έναντι της λοιπής ελληνικής κοινωνίας;
Με άλλα λόγια μπορεί να θίγεται μια απροσδιοριστη ομάδα;

ΥΓ: Εννοείται ότι πιστεύω πως οι φράσεις του Αμβρόσιου είναι ηθικά κατακριτέες ακόμη και στο πλαίσιο της ίδιας της χριστιανικής ηθικής που εκπροσωπεί. Η απουσία νηφαλιότητας που επέδειξε δεν δικαιολογείται στη θέση του.Αλλλά δυστυχώς είναι σύνηθες το φαινόμενο τέτοιων παρεκτροπών από ανθρώπους της γενιάς του και δεν μου κάνει εντύπωση.

ΥΓ2: Τυγχάνω Χριστιανός. Αν μου ειρωνευθεί κάποιος τη θρησκεία μου δεν θα γίνω τούρκος. Σιγά που εχει ο Θεός ανάγκη τη δική μου υποστήριξη. Προτιμώ να αντιδράσω με νηφαλιότητα και να το αφήσω να πεσει κάτω.
Δεν μπορούν και άλλοι να δουν τις αντίστοιχες επιθέσεις στις φιλοσοφικές τους τοποθετήσεις με την ίδια αδιαφορία και να μην αποσχολούν την δημόσια σφαίρα με ήσσονος σημασιας ζητήματα; Παντού γίνεται ένας παγκόσμιος χαμός και εδώ ζουμε σε χολωμένα ροζ συννεφάκια.


Χρήστος Κλειώσης
    Δικηγόρος
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.