Εντός μου


Κουβάρια και πλεγμένα φυλαχτά ποτισμένα μύρα με έστειλαν σε παράδεισο και κάτω κόσμο. 

Εκεί που έλεγα πατώ, έπεφτα όλο και πιο κάτω.

Αστραπές που χτύπησαν το δέντρο της βουνοκορφής και άναψαν φωτιά στο δάσος.

Η απόλυτη αγιοσύνη και πορνεία περπάτησαν χέρι-χέρι σαν δυο καλές φιλενάδες.

Οι απεσταλμένες της Τερψιχόρης έδωσαν το σύνθημα της έναρξης.

Ακούμπησαν χορδές και έπλασαν μελωδία που θέρισε το εσωτερικό χωράφι.

Απανωτή ριπή στο στήθος μου απάνω.

Έχασα φίλη και αδερφή με ενός λεπτού σιγή.

Ένα γιατί παντρεύτηκα και χώρισα την καρδιά μου.

Το δάκρυ πότισε βαθειά και φάνηκε το χρωματισμένο τόξο.

Βουητό που ακόμα ηχεί, μα αυτή… δεν είναι πια εντός μου.



                                                               Λειβαρτζηνού Αντωνία



                    
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.