Ένας οδηγός επιβίωσης στην κρίση που έρχεται



Όσο περνούν τα χρόνια από το ξέσπασμα του οικονομικού σκέλους της κρίσης φαίνεται πως πλησιάζουμε έναν μεγάλο πόλεμο, αν δεν είναι ήδη σε εξέλιξη. Το πότε ξεκίνησε ο Β' Παγκόσμιος άλλωστε, γράφτηκε ουσιαστικά από τους ιστορικούς μετά τη λήξη του.

Από το 2008 και την κατάρρευση της Lehman Brothers που πυροδότησε την κρίση μέχρι το 2018 είναι ακριβώς δέκα χρόνια. Από το κραχ του 1929 ως το 1939 που μπήκε ο Χίτλερ στην Πολωνία ομοίως. Καλή χρονιά είπαμε; Δεν είπαμε.

Πριν το 2008 δεν υπήρχε ούτε "Αραβική Άνοιξη", ούτε Συρία, ούτε Λιβύη, ούτε εισβολή Ρώσων στην Κριμαία, επιθέσεις τζιχαντιστών σε ευρωπαϊκό έδαφος, άνοδος ακροδεξιών - νεοναζί, Brexit κ.ο.κ. Οι μεγάλες δυνάμεις στην πραγματικότητα παίρνουν θέσης στην αναμέτρηση για την καλύτερη δυνατή επικράτηση γεωπολιτικά στον ενεργειακό τομέα.

Είναι ο Ερντογάν ένας νέος Χίτλερ;

Μπορεί και να είναι. Μόνος του άλλωστε φανέρωσε απροκάλυπτα πλέον τις επεκτατικές του βλέψεις, λέγοντας πως  η σημερινή έκταση της Τουρκίας φτάνει τα 780.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όταν κάποτε ήταν «18 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Πού φτάσαμε…»!

Ομοίως, ένα κάποιο "σύμφωνο φιλίας" με τη Ρωσία έκανε και τούτος, όπως ο Χίτλερ με την ΕΣΣΔ τότε. Μην ξεχνάτε πως και τότε κάποιοι υποτιμούσαν τη Γερμανία και την πιθανότητα πολέμου όπως κάνουν και με την Τουρκία του "Σουλτάνου". Ίσως στη θέση της Πολωνίας να είναι η Συρία...

Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη πόλεμο για να διαλύσει

Ακόμη και στο αισιόδοξο σενάριο οι παραπάνω ενδείξεις να μη επαληθεύσουν τους φόβους μιας μεγαλύτερης σύρραξης στην περιοχή, όπου θα πάρει κι εμάς παραμάζωμα, η κρίση για την Ελλάδα παραμένει και το πολιτικό σκηνικό δείχνει έντονα σημάδια αποσύνθεσης για τη χώρα μας.

Με τόσα εθνικά θέματα ανοιχτά (Θράκη, Αιγαίο, Κύπρος, Τσάμηδες, Μακεδονικό) και την οικονομία υπό κατάρρευση, η άνοδος του φασισμού στην πατρίδα μας, φαίνεται ως νομοτέλεια. Και είναι τρομακτικό αυτό, αλλά μην υποτιμάτε τους νεοναζί. Αν δεν υπάρξει αλλαγή πολιτικής από το εξωτερικό που να καταλαγιάσει το μίσος που φουντώνει εντός της ελληνικής κοινωνίας, θα έχουμε πιθανότατα την τύχη της Γιουγκοσλαβίας.

Και πώς επιβιώνεις;

Στα όρια της ανομίας. Το σκάκι έχει ένα "μωσαϊκό δάπεδο" και ως παιχνίδι συμβολίζει πάρα πολύ εύστοχα τις αντιθέσεις των ανθρώπων. Αν όμως αντιληφθείς ότι κινούμενος στις παρυφές αυτού του μωσαϊκού, μπορείς να υπάρξεις και μέσα σε καιρούς άγριους, θα βρεις τις λύσεις.

Καταρχάς απεξαρτηθείτε από τη θλίψη της απώλειας υλικών. Σπίτια, αυτοκίνητα, κινητά κλπ. Τίποτα από αυτά δεν είστε εσείς. Παράλληλα να αποφεύγετε κάθε ένταξη σε ομάδες που πιθανόν να βρεθούν κάποια στιγμή αντιμαχόμενες (κόμματα, οργανώσεις πάσης φύσεως κλπ). Αν δεν μπορείτε μόνοι, φτιάξτε μικρές ομάδες απολύτως έμπιστων και αγαπημένων κοντινών προσώπων σας και ζήστε σε κοινοβιακά μοτίβα.

Εν κατακλείδι: Βρείτε το "όχημα" 

Η Ιστορία μας δείχνει ένα δρόμο: "Το 494 π.Χ. οι ελληνικές πόλεις της Ιωνίας και του ανατολικού Αιγαίου συγκέντρωσαν όλα τα αξιόμαχα πλοία τους στη νησίδα Λάδη, ώστε να προστατεύσουν τη Μίλητο από επικείμενη επίθεση των Περσών. 

Ο Διονύσιος (Φωκαεύς) ήταν επικεφαλής των τριών τριήρεων που συνεισέφερε η Φώκαια. Όταν οι Πέρσες μαζί με τους Φοίνικες και Κυπρίους συμμάχους τους πλησίασαν, επικράτησε διχογνωμία στις τάξεις των Ελλήνων και κάποιες πόλεις σκέφθηκαν να ανακαλέσουν τις δυνάμεις τους, φοβούμενες ότι η αριθμητική υπεροχή των Περσών (600 πλοία προς 353) καταδίκαζε οποιαδήποτε προσπάθεια σε αποτυχία.

Στη συνέλευση των στρατηγών, όπου θα λαμβανόταν η τελική απόφαση, ο Διονύσιος έπεισε τους υπολοίπους όχι μόνο να παραμείνουν, αλλά και να του αναθέσουν την αρχηγία. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, είπε τα παρακάτω λόγια: Τώρα βρισκόμαστε στην κόψη του ξυραφιού, ή για να είμαστε ελεύθεροι, ή για να είμαστε σκλάβοι και μάλιστα δραπέτες σκλάβοι. 

Τώρα θα αποφασίσετε εάν θέλετε να καταβάλετε κόπο, να νικήσετε τους αντιπάλους και να απελευθερωθείτε, ή εάν θα προτιμήσετε τη νωθρότητα και την αταξία, η οποία ούτως ή άλλως δε θα σας γλιτώσει απ' την τιμωρία του βασιλιά (εννοεί το Δαρείο). Ακολουθήστε με και τεθείτε υπό την ηγεσία μου, και εγώ (εάν οι θεοί είναι δίκαιοι) υπόσχομαι πως είτε τελικά δε θα γίνει μάχη, ή εάν γίνει θα τους αποδεκατίσουμε.

Την επόμενη ημέρα ο Διονύσιος ξεκίνησε την προετοιμασία του ελληνικού στόλου με πολύ σκληρά γυμνάσια. Φαίνεται πως πραγματικός στόχος του ήταν να εντυπωσιάσει τους Πέρσες και να τους κάνει να φύγουν χωρίς να δώσουν μάχη, αλλά τελικά πυροδότησε μια σειρά από αντιδράσεις που οδήγησαν στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. 

Μετά από μία κοπιαστική εβδομάδα, τα εξαντλημένα πληρώματα αρκετών πλοίων αρνήθηκαν να συνεχίσουν τις ασκήσεις και στρατοπέδευσαν στην ακτή, λέγοντας ότι «προτιμούν τη σκλαβιά από τα μαρτύρια που τους επέβαλλε ένας αλαζόνας στρατηγός». 

Βλέποντας το αρνητικό κλίμα, οι από πριν αμφιταλαντευόμενοι Σάμιοι αποφάσισαν να αλλάξουν παράταξη: συνεννοήθηκαν μυστικά με τους Πέρσες και υποσχέθηκαν να αποχωρήσουν, με αντάλλαγμα συγχώρεση για τη συμμετοχή τους στην επανάσταση. 

Πράγματι, όταν ξεκίνησε η ναυμαχία, τα περισσότερα από τα εξήντα σαμιακά πλοία εγκατέλειψαν τις θέσεις τους, ενώ πολλά ακόμη πληρώματα δεν έδειξαν ιδιαίτερο ζήλο. Όπως ήταν φυσικό υπό τέτοιες συνθήκες, ο περσικός στόλος κατήγαγε εύκολη νίκη.


Ο Διονύσιος ήταν από τους τελευταίους που αποχώρησαν από το πεδίο της μάχης, κατά την οποία είχε καταλάβει τρία εχθρικά πλοία. Αποφάσισε όμως να μην επιστρέψει στη Φώκαια, γνωρίζοντας ότι σύντομα θα έπεφτε στα χέρια των Περσών. Αρχικά έπλευσε προς τη Φοινίκη, όπου κούρσεψε εμπορικά πλοία και αποκόμισε πλούσια λάφυρα. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Σικελία και επιδόθηκε στην πειρατεία."

Το πιάσαμε το υπονοούμενο;

Ίων Χριστοφιλόπουλος
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.