Ιδού πως σας προετοιμάζουν για το νέο ΠΑΣΟΚ


Στο τελευταίο μέσο που εργάστηκα έτυχε να δω λοιπόν και τούτο: Πώς ακριβώς στήνεται το νέο ΠΑΣΟΚ, μέσω "υποβρυχίων" του ΣΥΡΙΖΑ. Προ καιρού ένας καλός φίλος μου ανέφερε ότι ένας παλιός εκδότης μιας ιστορικής δεξιάς εφημερίδας ενός νησιού - που όμως είναι ικανό να εκλέγει κυβερνήσεις - θα άνοιγε σε ηλεκτρονική μορφή την παλιά εφημερίδα του.

Δέχτηκα με μεγάλη χαρά καθώς το πλαίσιο ήταν το παρακάτω. Εργαζόμαστε για να κάνουμε μια εφημερίδα στο διαδίκτυο (όχι copy paste) με αρθρογραφία και μόνη γραμμή να είμαστε αντι-ΣΥΡΙΖΑ.

Συμφώνησα καθώς ακολουθώ πάντα την εξής λογική: Μου δίνει δεξιός το όπλο να χτυπήσω την τωρινή εξουσία; Θα το πάρω. Θα μου το δώσει αριστερός αύριο ενάντια στη Δεξιά; Επίσης. Κι όποιος άλλος "διάβολος" ή "άγγελος" μου δώσει δημοσιογραφικό βήμα να χτυπώ την εκάστοτε εξουσία, εγώ θα το πάρω και όποιον πάρει ο Χάρος.

Έτσι κι έγινε. Στην ομάδα ήταν κάποια εξαιρετικά άτομα που έχουν λογοτεχνική γραφή - όχι δημοσιογραφική αλλά πολύ αξιόλογη σε φιλοσοφικό επίπεδο, και τρεις δημοσιογράφοι εκ των οποίων ο ένας εγώ.

Η δεύτερη, μια αξιόλογη πραγματικά συνάδελφος και ο τρίτος, ένα συμπαθητικό παιδί σε πρώτη ανάγνωση, που είχε βρει το διάολο του από το κόμμα του (τον ΣΥΡΙΖΑ) και έδειχνε πως θα αποτελέσει κορμό της αντι-ΣΥΡΙΖΑ γραμμής που ζήτησε ο εκδότης.

Ποιά γραμμή είπαμε;

Σε πολύ λίγο διάστημα συνειδητοποίησα πως ο "τέως Συριζαίος" δημοσιογράφος, ο "πικραμένος από το κόμμα" του, τελικά μάλλον δεν ήταν και τόσο πικραμένος.

Κι ενώ ο εκδότης (ένας γλυκύτατος άνθρωπος ανεξάρτητα αν διαφωνούμε πολιτικά) είχε δώσει ελευθερία κινήσεων πλην ελαχίστων προσώπων με τα οποία δεν επέτρεπε να ασχοληθούμε λόγω οικογενειακής φιλίας, βρεθήκαμε άπαντες υπό το κριτικό μάτι του Συριζαίου και ιδιαιτέρως εγώ: "Γιατί γράφεις πολιτικά άρθρα, να γράφεις τοπικά θέματα μόνο, γιατί ο τίτλος σου είναι τέτοιος" κλπ. Φυσικά οι ενστάσεις του πάντα αφορούσαν άρθρα που στρέφονταν κατά της τωρινής κυβέρνησης.

Όταν το άρθρο μου ήταν ενδεχομένως εντός "γραμμής" για εκείνον και τα ζητούμενά του, δεν υπήρχε πρόβλημα αν δεν ήταν τοπικό - όπως κάποια άρθρα μου ενάντια στον εθνικισμό. Αλλά στα αμιγώς αντι-ΣΥΡΙΖΑ είχε πρόβλημα...

Κι αρχίζει το σόου

Ο ίδιος άνθρωπος που μου έκανε υποδείξεις να μη γράφω θέματα γενικής πολιτικής, κάποια μέρα έγραψε ένα άρθρο αμιγώς πολιτικό που χτυπούσε ευθέως την αντιπολίτευση εμφανίζοντας σταδιακά το πραγματικό του πρόσωπο και προς τα που πάει το πράγμα. Ένα print screen από το εν λόγω άρθρο:


(Ναι, μην τα ρωτάς σε πόσο δύσκολη θέση). Όπως είναι κατανοητό ο εκδότης έφριξε ως παραδοσιακός δεξιός και του έβαλε χέρι. Όμως δεν άλλαξε και τίποτα σπουδαίο. Υποτίθεται πως ζήτησε και συγνώμη για το "ολίσθημα" αλλά όσο πλησίαζαν οι μέρες του Μακεδονικού, τόσο ενοχλείτο ο Συριζαίος από τα πατριωτικού χαρακτήρα άρθρα, και τόσο πλήθαιναν οι "συμβουλές" του να μη γράφουμε οι υπόλοιποι πολιτικά αλλά τοπικά.

Ώσπου μια μέρα ο Συριζαίος άρχισε να παίρνει πρωτοβουλίες "εκδοτικού" τύπου, σβήνοντας σχόλια αναγνωστών (αδιάφορο τι είδους) και μέσα σε αυτά, έσβησε κι ένα σχόλιο υβριστικό προς το πρόσωπό μου κάτω από δικό μου άρθρο. Και του ζήτησα το λόγο, καθώς η αρχική συμφωνία έλεγε επιπλέον πως δεν λογοκρίνουμε τα σχόλια των αναγνωστών. Και ειδικά κάτω από δικό μου άρθρο ακόμη κι αν με βρίζουν. Λογοκρισία δεν ανέχομαι ούτε στους αναγνώστες μου να γίνεται από κανέναν.

Του είπα δε, πως με τη δική του λογική θα μπορούσα κι εγώ να στείλω ένα μήνυμα στη συγκεκριμένη αναγνώστη λέγοντας πως "δεν σας λογόκρινα εγώ και ας με βρίζατε, η εφημερίδα σας λογόκρινε". Και με αγνοεί. Και πατά το κόκκινο κουμπί μου αυτομάτως.

Δοκιμάζοντας τα όρια για να βγει λαυράκι

Εκεί κάπου μου ήρθε μια τρελή έμπνευση: Να τον οδηγήσω στα άκρα με ένα απολύτως επιθετικό άρθρο κατά του ΣΥΡΙΖΑ και κατά όλου του πολιτικού συστήματος βεβαίως, αλλά με φόκους αποκλειστικά στον Τσίπρα. Και έκανα μπίνγκο: Βγήκε από τα ρούχα του και πήρε την πρωτοβουλία να λογοκρίνει (με έντεχνο τρόπο ομολογουμένως) το άρθρο μου το οποίο και κατέβηκε από το site.

Κι εκεί έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο. Αφού με έβρισε και έγιναν διάφορα χαριτωμένα που δεν αξίζει να δημοσιεύσω γιατί δεν είναι κακό παιδί κατά βάθος, ουσιαστικά μου έδειξε πως ο ίδιος κάνει κουμάντο και με περίτεχνο τρόπο. Ομολογώ πως του βγάζω το καπέλο σε αυτό. Το διασκέδασα αφάνταστα να ξεδιπλώνεται όλο το σκηνικό μπροστά μου και να επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις μου.

Ο εκδότης καθώς βρίσκεται σε δύσκολη θέση για διάφορους λόγους, αντί να τον στείλει (πράγμα που φυσικά δεν περίμενα), με προέτρεψε να τα βρούμε. Αυτό που ακολούθησε ήταν εξαιρετικό:

Ανταλλαγές εσωτερικών επιστολών (όπου οι δικές μου ήταν στο ίδιο μοτίβο πυροδότησης προκειμένου να δείξει πού το πάει) και ξαφνικά σε μία από αυτές γράφει μεταξύ άλλων προς τον εκδότη και σε κοινοποίηση προς εμένα: "Προφανώς εγώ άλλο πράγμα έφτιαξα στο μυαλό μου. Επίσης, είναι προφανές πως δεν μπορώ (και μάλλον δεν θέλω πλέον) να επηρεάσω τη γραμμή και τη θέση του μέσου. Δεν φεύγω πάντως (εκτός αν το θες εσύ)". Σιγά μην έφευγε...

Ωστόσο παραδέχεται εγγράφως πως σκοπός του ήταν να επηρρεάσει τη γραμμή του μέσου σε αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που είχε ζητήσει ο εκδότης (όπως προκύπτει από τα άρθρα του άλλωστε). Το παζλ είχε δέσει λοιπόν.

Εγώ είχα να διαλέξω μεταξύ της παραμονής σε ένα μέσο, στο οποίο υπάρχει συγκεκριμένη υπόγεια πολιτική ατζέντα την οποία θα στήριζε η παρουσία μου έμμεσα, ή να φύγω. Άλλο το να γράφεις εναντίον της εξουσίας, και άλλο να σε χρησιμοποιούν υπέρ της ίδιας.

Δεν θα υπήρχε περίπτωση να παραμείνω σε κάτι τέτοιο ούτε μία στο εκατομμύριο και το πιο αστείο ήταν η πρόταση από άλλον άνθρωπο της εφημερίδας, να συνεχίσω να γράφω, και να στέλνω τα άρθρα μου - προφανώς υπό κρίση πριν δημοσιευτούν (γιατί χρειάζονται κόσμο να γράφει μέχρι να μην τον χρειάζονται πλέον - και ο νοών νοείτω). Πραγματικά γέλασα εκεί.

Έτσι λοιπόν, για να λύσω τα χέρια του καλού φίλου και εκδότη, καθώς ένας από τους δύο θα έπρεπε σαφώς να φύγει και καθώς η δική μου απουσία δεν δημιουργεί "διαφυγόντα μελλοντικά κέρδη", επέλεξα την αποχώρηση.

Κι από αντι-ΣΥΡΙΖΑ εγίνηκαν ΠΑΣΟΚ...

Το τέλος της ιστορίας μας είναι πραγματικά απολαυστικό. Πείτε ότι ήμουνα τρελός, ότι τα βλέπω υπερβολικά πείτε με αλαζονικό, αλλά μου αρέσει να ανατινάζω την υποκρισία όταν τη συναντώ με τις ίδιες της τις μεθόδους.

Η επιβεβαίωση για το ότι από κάτω τρέχει κρυφή ατζέντα στο μέσο και ότι το πλάνο στο βάθος είναι να περάσει οριστικά η ιστορική δεξιόστροφη εφημερίδα, σε συριζοπασοκική γραμμή, ήρθε από νέο άρθρο του Συριζαίου που μετά την αποχώρησή μου, πρέπει να νιώθει ανακούφιση και πλέον δεν κρύβεται.

Και μέσα από αυτό εξηγείται πού εδράζεται η πίστη των πασόκων και των συριζαίων του νησιού, πως ο Τσίπρας δεν θα χάσει τις επόμενες εκλογές ή τουλάχιστον έτσι ελπίζουν και εργάζονται για αυτό (προφανώς και σε πάμπολλα μέσα ανά την Ελλάδα).

Ενδεικτικό print screen του "αντι-Σύριζα" που όχι μόνον αντι-Σύριζα γραμμή δεν ακολουθεί αλλά το πάει κι ακόμη παραπέρα. Αποκαλύπτει τη βαθύτερη ατζέντα όλου του κυβερνώντος κόμματος με έμμεσες (πολιτικές) απειλές για τους διαφωνούντες:





"Απολύσεις και πολιτική υπέρ των πλουσίων, ή το ΠΑΣΟΚ που όλοι αγαπήσαμε". Τα είπε όλα μόνος του ο άνθρωπος.

Υ.γ. Τόσο απλά και τόσο κυνικά οι δυο "συνωμότες" βρίσκονται εντός του "Ναού" για να "σκοτώσουν" το δάσκαλο θα πω εγώ. Και ο νοών νοείτω...



Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.