Αρμονικά να μεγαλώνεις!



Κοίτα αυτό το δέντρο…

 Πόσο όμορφο στέκεται στην ησυχία. 

Απλώνει μέρα με την μέρα τα κλαριά του όλο και πιο κει.

Αλλάζει ένδυμα ανά εποχή και ύψος όλο παίρνει.

 Οι ρίζες του βουτάνε πιο βαθειά στο χώμα.

 Μεγαλώνει και ομορφαίνει ο τόπος. 
Η κορμοστασιά του φέρνει αναμνήσεις από παιδικά χαχανητά και σκαρφαλώματα. 

Ίσως μου θυμίζει και λίγο εμένα… εσένα…

Θα με ρωτήσεις γιατί.

Φαίνεται αστείο μα… και εμείς έτσι μεγαλώνουμε. 

Από σπόρο που ο θεός φύτεψε και πότισε η μάνα και ο πατέρας.
Άλλες φορές μόνο με μάνα… άλλες μόνο με πατέρα κηπουρό και άλλες απλά ευχήθηκες ο θεός να ρίξει νερό από τους ουρανούς του γιατί οι κηπουροί δεν είχαν νερό για σένα. 

Σημασία τελικά έχει ότι μεγάλωσες. 

Έκανες ψηλό κορμό και σταθερές, μεγάλες ρίζες.
 Τα κλαριά σου τα πήγες εκεί που ο δικός σου ήλιος πρόσταξε και τα ανθίζεις που και πού για να χαρεί κ εκείνος. 

Λοιπόν να σου πω κάτι;Αγαπώ τα δέντρα!
 Μεγαλώνουν αρμονικά και δίνουν ζωή με την ζωή τους. Αυτό εύχομαι και σε εσένα λοιπόν… 
Αρμονικά να μεγαλώνεις!



                                                                                                 Λειβαρτζηνού Αντωνία
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.