Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;



Σύμπαν... 

Από πού να αρχίσουμε; Μήπως από τις αποστάσεις; 

Λοιπόν, έχουμε και λέμε: Η διάμετρος του Γαλαξία μας είναι 100000 έτη φωτός. Πράγμα που σημαίνει ότι αν ξεκινήσουμε σήμερα με ένα διαστημόπλοιο για να διασχίσουμε τον Γαλαξία μας από το ένα άκρο στο άλλο πετώντας με την ταχύτητα του φωτός θα χρειαστούμε τόσο χρόνο όσο κράτησε η Ιστορία της Γης από την γέννηση του Χριστού επί πενήντα φορές. Το κοντινότερο σε μας άστρο είναι ο Άλφα του Κενταύρου. Απέχει μόλις 4 έτη φωτός από την Γη. Ενώ ο Ήλιος μας απέχει 8 λεπτά. Ξεκινώντας λοιπόν από την Γη με την ταχύτητα του φωτός, θα είμαστε εκεί σε τέσσερα χρόνια και σε 100000 χρόνια θα αφήνουμε πίσω μας τον Γαλαξία μας. Για να πάμε στον κοντινότερο σε μας Γαλαξία, στο νεφέλωμα του Μαγγελάνου θα θέλαμε (πάντα με την ταχύτητα του φωτός) άλλα 60000 χρόνια. Υπάρχουν πάνω από 100 δις γαλαξίες και ο καθένας έχει κατά μέσον όρο 300 δις άστρα που με την σειρά του το κάθε άστρο συγκροτεί ένα ηλιακό σύστημα. Ο Καρλ Σαγκάν είχε πει κάποτε ότι τα ουράνια σώματα γενικώς είναι περισσότερα από τους κόκκους άμμου όλων των παραλιών της Γης. Όσο για το αν είμαστε μόνοι στο Σύμπαν, η απάντηση μπορεί να βγει αβίαστα από το εξής: Ο Γαλαξίας μας περιέχει ένα αστρονομικό αριθμό πλανητών, τουλάχιστον 50 δισεκατομμύρια, από τους οποίους - σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις της ΝΑΣΑ- περίπου 500 εκ. Βρίσκονται στην “κατοικήσιμη ζώνη” (Ούτε πολύ κρύοι, ούτε πολύ καυτοί, ώστε να μπορούν να υποστηρίξουν κάποιες μορφές ζωής).

Λέμε ότι το Σύμπαν γεννήθηκε ξαφνικά από μια μεγάλη έκρηξη και ότι πριν δεν υπήρξε τίποτα. Και ο χώρος; Ο χώρος που δέχτηκε το αποτέλεσμα αυτής της έκρηξης; Τι ήταν -αλήθεια- αυτός ο χώρος; Μυστήρια που δεν μπορούμε να τα κατανοήσουμε. Όπως ένα μυρμήγκι δεν μπορεί να κατανοήσει τι είναι ένα αυτοκίνητο ή ένα σκυλί δεν καταλαβαίνει τι είναι ένα αεροπλάνο, μολονότι και τα δύο αυτά όντα έχουν ένα είδος λογικής. Έτσι κι εμείς ενώ είχαμε την λογική να φτιάξουμε το αυτοκίνητο και το αεροπλάνο, δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τους χρόνους και τα συμπαντικά μεγέθη εν σχέσει με τον δικό μας χρόνο και τα δικά μας μεγέθη... Και μιας και μιλάμε για μεγέθη, έχω εδώ ένα βίντεο πολύ εύγλωττο για την αντιδιαστολή των συμπαντικών μεγεθών ως προς τα ανθρώπινα..



Κατοικούμε σε ένα μικρό πλανήτη, στην άκρη ενός μικρού γαλαξία, που βρίσκεται στην άκρη ενός μικρού σμήνους γαλαξιών από τα εκατομμύρια σμήνη που απαρτίζουν το Σύμπαν. Ανακαλύψαμε τους πόρους του πλανήτη μας και με την ευφυΐα μας προχωρήσαμε σε τόσες ανακαλύψεις... Χωριστήκαμε σε κοινότητες, σε κοινωνίες, σε κράτη και αρχίσαμε τους πολέμους για εδάφη και για την απόκτηση και κατοχή περισσότερων πόρων. Ξεκινήσαμε από τα βέλη του οψιδιανού και φτάσαμε να κατέχουμε την πυρηνική βόμβα, της οποίας την καταστροφική δύναμη όσοι λαοί την κατέχουν την επισείουν ως φόβητρο ξεχνώντας ότι σε ενδεχόμενο πυρηνικό πόλεμο θα εξαφανιστούν τα πάντα... Κάναμε την Τέχνη, κάναμε την Πολιτική, αναπτύξαμε την Σκέψη, τις επιστήμες, την Φιλοσοφία, τις θρησκείες... Αναπτύξαμε τις ατομικότητες μας, την αγάπη, το μίσος, το εγώ μας, την καθημερινότητά μας, τα σπιτικά μας. Όμως, όταν βλέπεις την απεραντοσύνη του Σύμπαντος, η συνειδητοποίηση του πόσο μικροί και αδύναμοι είμαστε, μπορεί να σε οδηγήσει σε δύο δρόμους. Είτε να τρελαθείς αναλογιζόμενος τη ματαιότητα της ζωής, είτε να αποφασίσεις ότι η ζωή είναι μικρή αλλά ωραία και να πας να διασκεδάσεις με ο,τι σε διασκεδάζει... Η απεραντοσύνη του σύμπαντος κάνει όλα τα δόγματα, τις θρησκείες ακόμα και τις σκέψεις μας να μοιάζουν κωμικές. Το σύμπαν αδιαφορεί για τις καθημερινές μας ενέργειες, για τα μεγαλεπήβολα σχέδιά μας, για τις βαρύγδουπες δηλώσεις και τις βαρυσήμαντες πράξεις μας, για την υστεροφημία και την ματαιοδοξία μας. Το σύμπαν πράττει χωρίς εμάς. 

Αυτά τα ολίγα. Με μια προσθήκη:

Κι όμως υπάρχουν άνθρωποι που λένε:  Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;


 Δημήτρης Μπούκουρας
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.