ΕΛΕΓΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΚΡΟ ΑΓΟΡΙ



(Με το ποίημα αυτό πήρα μέρος στον διαγωνισμό της Βρετανικής Πρεσβείας που προκηρύχτηκε στα πλαίσια των εορτασμών για την επέτειο της λήξης του ΑΠΠ με θέμα τον πόλεμο αυτό)

Σας μιλάω για το αγόρι το αγαπημένο…
 Οι χαρούμενες φωνές του
 ακόμα αντηχούν στη φτωχική
γειτονιά των ανθρακωρύχων,
 πάνω στους τοίχους των σπιτιών
 των παιδικών φίλων.

 Τα ρυάκια έχουν πάρει κάτι από την πνοή του και την έχουν φτάσει μέχρι τις θάλασσες. Τις θάλασσες που δεν τις είχε ξαναδεί μέχρις ότου ταξίδεψε ολόισια στον πόλεμο. 

 Ξαπλωμένο τώρα,
 βουλιαγμένο στις λάσπες,
 μέσα στο αμπρί,
 με το κόκκινο σημάδι της λήθης
 πάνω στο στήθος του.

 Της μάνας η στερνή φροντίδα, ήταν το μπάλωμα μιας τρύπιας κάλτσας, ένα φιλί του αποχαιρετισμού, και δάκρυα πάνω απο μια ξεχασμένη κούνια.

 Το αγόρι το λατρεμένο,
 τώρα βουλιαγμένο μες τις λάσπες,
 με το καύκαλο του φωλιά πουλιών,
 με την κόκκινη παπαρούνα * στο στήθος,
 με μάτια κρύσταλλα να βλέπουν το τίποτα.

 Το πνεύμα πια ταξιδεύει με κοσμικές ταχύτητες ώσπου να γίνει μια μαύρη τρύπα. Ώσπου να χαθεί μαζί με το ερώτημα:  «Γιατί»; 

Δημήτρης Μπούκουρας


 *Το ποίημα In Flanders Fields («Στις πεδιάδες της Φλάνδρας») είναι ένα από τα πιο φημισμένα ποιήματα σε αγγλική γλώσσα με θέμα τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Γράφτηκε στις 3 Μαΐου του 1915 από τον καναδό αντισυνταγματάρχη John McCrae, ο οποίος υπηρετούσε ως νοσοκόμος αξιωματικός στο ιατρικό σώμα των Δυνάμεων του Καναδά. Την προηγούμενη ημέρα, ένας φίλος του είχε πέσει στην δεύτερη μάχη της Φλάνδρας . Η παπαρούνα με την οποία ήταν κατάφυτη η πεδιάδα, έγινε το σύμβολο των πεσόντων, και πάντα στους σχετικούς εορτασμούς συνηθίζεται να το φοιράνε στό πέτο οι βετεράνοι ( ή καλύτερα συνηθιζόταν, καθ’ όσον βετεράνοι του ΑΠΠ δεν βρισκονται πλέον στην ζωή)...

 In Flanders Fields In Flanders fields the poppies blow Between the crosses, row on row, That mark our place; and in the sky The larks, still bravely singing, fly Scarce heard amid the guns below. We are the dead. Short days ago We lived, felt dawn, saw sunset glow, Loved, and were loved, and now we lie In Flanders fields. Take up our quarrel with the foe: To you from failing hands we throw The torch; be yours to hold it high. If ye break faith with us who die We shall not sleep, though poppies grow In Flanders fields
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.