Την γλώσσα μου έδωσαν ελληνική…



Kλείνω τα μάτια και αρχίζω να υπαγορεύω χωρίς να ξέρω ούτε που θα πάω, ούτε πολύ περισσότερο πού θα καταλήξω. Αυτός είναι φίλοι ο μοναδικός τρόπος, για να μπορέσεις να απομονωθείς από την ανοησία, που σαν τυφώνας μας περιβάλλει, από τη βλακεία και τις υπερφίαλες απόψεις που σαν κυκλώνας μας παρασέρνουν.

Πιστός όμως στο καθήκον και επειδή σας σέβομαι απολύτως, πιάνω την άκρη του νηματος, τραβώ το κουβάρι και λέξη με τη λέξη οι σκέψεις ξεδιαλύνονται.

Το σημερινό γεγονός που νομίζω ότι αξίζει τον κόπο, να επικεντρώσετε σ’ αυτό την προσοχή σας, είναι τα πάθη της ελληνικής γλώσσας. Όπου σταθείς κι όπου βρεθείς -και ειδικά σε επίσημα στέκια- ακούς τόσες ελληνικούρες, βλέπεις τόσους και τόσους βιασμούς της άμοιρης της γλώσσας, που τελικά καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι, το παν έχει χαθεί στην Ελλάδα!

Βέβαια δεν είναι έτσι. Από κάποιους πυρήνες, σε κάποιες γήινες γωνιές, ή στα βάθη του πελάγου, ακούς ατόφια τη γλώσσα μας, συνεγείρεσαι και αισιοδοξείς.

Ο Ελύτης το είχε εντοπίσει αυτό γράφοντας για τον «Μήτσο με το αλυσιδάκι στο λαιμό» που έβγαζε με τα δίχτυα του τέσσερα πέντε αρχαία ελληνικά.

Το βρίσκω κι εγώ στην Κρήτη όταν κουτουλώ σε ομηρικές λέξεις, όταν ακούω να ορκίζονται στο Δία, όταν το «φάσκω» αντικαθιστά πλήρως το «σου λέω».

Θα μου πείτε τώρα και το καταλαβαίνω: Γιατί τόσο πάθος για τη γλώσσα ρε φίλε; Η απάντηση είναι πάρα πολύ απλή και αρκεί να μόνο να την συνειδητοποιήσετε: Επειδή αν χάσομε τη γλώσσα παύομε να υφιστάμεθα και ως έθνος. Αυτήν την γλώσσα που άντεξε σε τόσους και τόσους κατακτητές, σας καλώ να προστατεύσομε.

Δέχεται αυτήν την στιγμή την πιο ύπουλη επίθεση απ’ όσες έχει δεχτεί στην ιστορία των πέντε και βάλε χιλιάδων χρόνων.

Κηρύξτε λοιπόν μια εκστρατεία για να την υποστηρίξετε ο καθένας χωριστά. Δεν είναι ανάγκη να είσαστε φιλόλογοι. Αρκεί μόνο να την αγαπήσετε. Τότε τίποτα μα τίποτα δε φοβόμαστε.


Κώστας Γραμματικάκης - Μεσόγειος
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.