Νίκος Κούνδουρος... IN MEMORIAM






    Πέρυσι σαν σήμερα έφυγε ο Νίκος Κούνδουρος... Κρίμα που άργησα να τον γνωρίσω. Η γνωριμία μας άρχισε με το τηλέφωνο που του έκανα το 2012 για να μου δώσει την διεύθυνση της Αντιγόνης Αμανίτη την οποία δεν μπορούσα να βρω...... Με ρώτησε γιατί ενδιαφέρομαι, και του απάντησα ότι έγραψα ένα βιβλίο και ότι την χρειάζομαι για να μου επιβεβαιώσει κάτι στοιχεία για τον πατέρα της, αξιωματικό, για τον οποίο υπήρχαν αρκετές αναφορές σ' αυτό το βιβλίο. "Βιβλίο; Τι βιβλίο; ρώτησε με ενδιαφέρον. Για έλα απο το σπίτι μου να τα πούμε". 

    Καταλαβαίνετε την χαρά μου. Και επειδή το γοργόν και χάριν έχει, την επόμενη μέρα βρισκόμουν στο σπίτι του που ήταν ένα νεοκλασικό πίσω απο το Στάδιο. Στο ύψωμα. Το όλον περιβάλλον μαρτυρούσε πως επρόκειτο για το σπίτι ενός διανοούμενου. Τέλος πάντων, αφού γνωριστήκαμε και είπαμε αρκετά πράγματα, του άφησα το χειρόγραφο των "Διαττόντων" και έφυγα. Την άλλη μέρα με πήρε στο τηλέφωνο και μου έπλεξε το εγκώμιο. Περιττό να πω ότι ενθουσιάστηκα, εφ' όσον μάλιστα κατέληξε με την υπόδειξη ότι θα πρέπει να εκδοθεί οπωσδήποτε ..

    Και τώρα στο ζουμί που λένε: Όταν ξαναπήγα μετά απο τρεις μέρες στο σπίτι του, γύρισε και μου είπε: "Δημήτρη, είμαι συγκλονισμένος απο την δολοφονία της μάνας σου" Γνωρίζοντας τις Αριστερές του καταβολές, και μη θέλοντας να τον προσβάλω, του απάντησα, ότι ο χαμός της μάνας μου ήταν μία παράπλευρη απώλεια μέσα σε έναν τραγικό εμφύλιο..."Όχι, Δημήτρη... Το συζήτησα με κάτι φίλους και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι ήταν μία στυγνή δολοφονία"...

   Αυτός ήταν ο Κούνδουρος!...

Δημήτρης  Μπούκουρας
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.