Η αϋπνία με πεθαίνει. Να πάρω υπνωτικό, ή όχι;



Η αυπνία όντως σκοτώνει μακροπρόθεσμα, όπως σκοτώνει και η κατάχρηση των φαρμάκων.
Όμως τελικά, όταν έχουν αποτύχει όλα τα σπιτικά φάρμακα, όταν έχουν αποτύχει όλες οι δοκιμές, πρέπει να κοιμηθώ, κόντρα σε όλες τις φήμες. Προτεραιότητα έχει ο ύπνος μου... τα έχουμε ξαναπεί:

Έλληνες... κοιμηθείτε γιατί χανόμαστε  

Λίγο ή πολύ όλοι γνωρίζουμε ότι σαν τις βενζοδιαζεπίνες δεν έχει...
Φυσικά μπορούμε να καταπιούμε και βενζοδιαζεπίνες υπό τον εξής όρο όμως. 

Όλα τα υπνοφάρμακα πρέπει να τα επεξεργάζεται και να τα σκοτώνει ο οργανισμός την ώρα του ύπνου. Το φάρμακο πρέπει να έχει «εξαφανιστεί» από τον οργανισμό μας πριν ξυπνήσουμε. 

Δεν γράφω με την ειδικότητα του γιατρού, γράφω με την ειδικότητα του παθόντα. 
Και εκείνος, ο «παθών εαυτός» μπορεί να γίνει ο καλύτερος σύμβουλος, με παρατήρηση και ενημέρωση... 

Το φάρμακο πρέπει να «εξαφανιστεί» τελείως πριν ξυπνήσουμε. 
Αυτό σημαίνει, ανενόχλητος ύπνος σε δωμάτιο πλούσιο σε οξυγόνο, κατ' αρχάς. Με το παράθυρο ανοιχτό. 
Να κοιμάμαι μέχρι το «αυτοξύπνημα». 
Δεν υπάρχει συμβατική μέτρηση του χρόνου. Η οποιαδήποτε μέτρηση θα ήταν έγκλημα.

Με κοιμίζω τεχνητά για να ξυπνήσω φυσικά. 

Το δηλητήριο καταναλώνεται μόνο του κατά τη διάρκεια του ύπνου όταν εκείνος δεν διακόπτεται. 

Για όνομα του θεού, μην τρομάζεις από υπερβολικούς αριθμούς όπως «15 ώρες ύπνου», 20 ώρες, 30 ώρες. Θα έρθει πάντα η στιγμή που πλέον δεν μπορείς να κοιμάσαι. 
Αυτή η στιγμή είναι το επίκεντρο. Μόνο αυτή η στιγμή μετράει. 
Πρέπει ΝΑ ΧΟΡΤΑΣΕΙΣ ΥΠΝΟ.

Μετά θα νιώσεις κάπως έξαντλημένος, ασυνήθιστα εξαντλημένος. Η φύση νίκησε το δηλητήριο μέσα σου. Ο νικτής επιτρέπεται να νιώσει εξάντληση. Από τη νίκη. 

Να πάρεις ένα οποιοδήποτε υπνοφάρμακο και να μην το αφήσεις να «εργαστεί» μέσα στον οργανισμό σου, αυτό είναι ένα είδος αυτοκτονίας. 
Ίσως μια εκουσίως-ακούσια αυτοκτονία, ή μια ακουσίως-εκούσια. 
Μια ηλίθια αυτοκτονία. 



Άνα Ζουμάνη


Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.