Η ελευθερία λόγου δεν μπορεί να είναι «ολίγον έγκυος»



Η ελευθερία λόγου δεν μπορεί να είναι "ολίγον έγκυος" και αυτό ακριβώς είναι η αιτία που έφερε τα βήματά μου στην omadamesa.gr

Νομίζω έχω καιρό να δω κάτι τέτοιο πραγματικά ελεύθερο σαν κολεκτίβα από μπλόγκερς. Να δεις που μετά την τυπογραφία αυτό που θα ανατινάξει τις ανασφαλείς βεβαιότητες των εξουσιών και των εξουσιαζομένων, θα είναι το διαδίκτυο.

Θυμάμαι την πρώτη φορά που άκουσα τον Ρένο Αποστολίδη ενώ είχα φύγει για την Ισπανία βλέποντας το τι ερχόταν στην Ελλάδα και μετά όπου γης και πατρίς.

Πρέπει να τα έχασα εντελώς παρατηρώντας στο δέκτη μου έναν και μοναδικό Έλληνα δημοσιογράφο - ίσως τον μοναδικό του 20ου αιώνα, που ήταν πράγματι εναντίον όλων. Όλων όμως - όχι αστεία.


Έτσι, άθελά του ο Ρένος καθόρισε τον τρόπο γραφής μου: Ανελέητα ειλικρινής χωρίς να κάνω πίσω για κανέναν και καμία "συνθήκη".

Υπήρξα επί χρόνια αρθρογράφος στην κυπριακή έκδοση της "Καθημερινής", στους "4 Τροχούς", στο περιοδικό "ΜΑΝ", στο Tribune.gr και ένα σωρό άλλα. Το πρόβλημα με τη δημοσιογραφία στην Ελλάδα είναι πως... δεν υπάρχει. Γιατί; Μα διότι πάντα κάποιος είναι από πίσω κι έχει κάποια πολιτική ατζέντα που περιορίζει τους αρθρογράφους.

Θυμάμαι έναν καθηγητή μου στο "Εργαστήρι Δημοσιογραφίας" που ήταν δημοσιογράφος στην παλιά "Ελευθεροτυπία" κι έλεγε επί ΠΑΣΟΚ το 2000 πως "ανυπομονούμε πότε θα πέσει το ΠΑΣΟΚ για να ξαναγίνουμε δημοσιογράφοι". Και αυτός ήταν Πασόκος...

Νομίζω ήταν η στιγμή που κατάλαβα τι δεν θέλω να γίνω. Και θα του είμαι ευγνώμων πάντα.

Στα χρόνια που ακολούθησαν από το πρώτο μέσο στο οποίο δούλεψα ως και το τελευταίο, πάντα υπήρχε ένα "αλλά". Και η μεγαλύτερη πλάκα ήταν το "Είσαι ελεύθερος να γράφεις για όλα εκτός από..." κι άρχιζε μετά η λίστα.

Ή αν δεν άρχιζε επί τόπου, στο βάθος του χρόνου εμφανιζόταν οπωσδήποτε. Διότι όλο και κάποιο μικροσυμφεροντάκι θα υπήρχε με κάποιο κόμμα, κάποιον επιχειρηματία και πάντα η λογοκρισία έπεφτε με το πρόσχημα της "επιβολής τάξης" και της επαναφοράς μου στη "σωστή δημοσιογραφία".

Καταλάβατε γιατί είναι εδώ η Ελλάδα σήμερα; Τέτοιοι ήταν, τέτοιοι είναι. Κι όταν ένας λαός δεν ενημερώνεται ελεύθερα, απλά ο εκάστοτε τσομπάνης θα τον πάει εκεί που θέλει.

Μετά λοιπόν την τελευταία λογοκρισία που υπέστην και μάλιστα με "έντεχνο" τρόπο στο μέσο που δούλευα και στο οποίο η μεγάλη μάχη που γίνεται στο "μηχανοστάσιο" είναι για τη μελλοντική γραμμή που θα πάρει (το τι σκαρφίζονται προκειμένου να πάρουν υπό τον έλεγχο τους μια κατάσταση οι κομματέμποροι είναι εντυπωσιακό) βρέθηκα σε αυτή την ομάδα που με τίμησε με την πρόσκλησή της.

Ε, λοιπόν κι εγώ αυτό θα κάνω. Θα γράφω ανελέητα κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε.


Ίων Χριστοφιλόπουλος
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.