Απο την βιογραφία του Σπύρου Φωκά (Συγγαφέας: Δημ. Μπούκουρας)


.

......................................Διάβαζα το σενάριο της επόμενης ταινίας, όταν εκείνο το απομεσήμερο χτυπάει το τηλέφωνό μου. Σηκώνω το ακουστικό. «Pronto ;» «Έλα, Σπύρο, εγώ είμαι...» ακούγεται μία κακομοίρικη φωνή από την άλλη άκρη του σύρματος. «Ποιος εγώ;» έκανα χαρούμενος που άκουγα ελληνικά. «Εγώ ρε... Ο Γιάννης». « Ποιος Γιάννης;» «Ο Βόγλης ρε» «‘Έλα ρε Γιάννη πού είσαι;» «Στη Νάπολη... Άστα μου τα πήρανε όλα!.» και μου διηγήθηκε το πάθημα του με το νι και με το σίγμα: Είχε έρθει με ένα εμπορικό πλοίο που του είχε φορτώσει το αυτοκίνητο μέχρι την Νάπολη και σχεδίαζε να κάνει τον γύρο της Ιταλίας. Βγήκε από το πλοίο, άφησε το αυτοκίνητο σε ένα πάρκινγκ στην προβλήτα και πήγε απέναντι για να πάρει τσιγάρα. Ως που να γυρίσει του είχαν ανοίξει το αμάξι και του τα πήραν όλα, βαλίτσες πορτοφόλι, διαβατήριο... «Λεφτά για βενζίνη έχεις;» «Ευτυχώς έχω κάτι λίγα στην τσέπη μου». « Ωραία.. Καβάλα το αμάξι κι έλα να με βρεις στην Ρώμη». Πράγμα που έγινε. Η Νία έλειπε γιατί είχε κάτι δουλειές στην Ελλάδα. Λέω στον Βόγλη ότι δεν έχω άλλο κρεβάτι και ότι θα κοιμηθούμε μαζί στο μεγάλο της κρεβατοκάμαρας. Αυτό έγινε και το πρωί όταν τον ρώτησα αν κοιμήθηκε καλά μου είπε αυτό που τόσα χρόνια είχα βαρεθεί να ακούω από την Νία: «Κλωτσάς ρε παιδάκι μου» «Και εσύ ροχαλίζεις και παραμιλάς» «Και τι λέω ρε Σπύρο;» «Στάσου.. Μύγδαλα»...
     Α ρε Γιάννη... Έφυγες κι εσύ και με άφησες με ένα παράπονο που ποτέ δεν στο είπα... Όταν είχα έρθει στην Ελλάδα από την Αμερική είχα μείνει ταπί και ψύχραιμος αφού η τρίτη μου γυναίκα μου είχε κλέψει όλα μου τα λεφτά. Εσύ ήσουν τότε διευθυντής στον Θεατρικό οργανισμό Πάτρας και έπειτα της Θεσσαλονίκης. Μπορούσες να πάρεις όποιον ήθελες. Σου είπα το πρόβλημά μου χωρίς όμως να σου ζητήσω ανοιχτά την χάρη, όμως εσύ έκανες ότι δεν κατάλαβες...

Δημ. Μπούκουρας

Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.