ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΚΑΛΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ


Βγήκα χθες από το σινεμά όπου είδα το “Post”, πολύ συγκινημένος. Και γύρισα πολλά χρόνια πίσω...
   Έχουμε γράψει τα κείμενά μας. Πάνε στον αρχισυντάκτη, κόβονται, ράβονται και κατ΄ ευθείαν στους διορθωτές. Έπειτα γραμμή για τις λινοτυπικές μηχανές... Το μολύβι βράζει και χύνεται στα καλούπια, Τακ τακ τακ βγαίνουν οι φέτες με τις αράδες.. Γράμματα... Ελζεβίρ... αττικά.. ολύμπια... «Ένα τετράγωνο μέσα... Τι γράφει ρε σεις αυτός; Τι γράμματα είναι αυτά; Αχ γιατροί και δημοσιογράφοι με τα ορνιθοσκαλίσματα σας!» Οι ειδήσεις σε πακετάκια μονόστηλα, δίστηλα, καυτές ακόμα, στέλνονται στο τυπογραφείο. Οι μαρμαράδες τις απλώνουν πάνω στο μάρμαρο. Τι έχουμε εδώ; Ο δράκος ξαναχτύπησε... Ο Παπανδρέου έκανε δηλώσεις... «Αφήστε ρε σεις κενό εδώ. Θα του απαντήσουν όπου να ‘ναι»... Εδώ τα διαστήματα, εκεί οι τίτλοι, έρχονται κι άλλα από κάτω : « Ο Κουν χάλασε κόσμο με τις όρνιθες»... «Αφήστε το αυτό ... Πάει στη δεύτερη σελίδα»... Καταφθάνει και ο λογιστής: «Αυτή η διαφήμιση πρέπει να μπει οπωσδήποτε πρωτοσέλιδη σε πλαίσιο με παχιά...Την έχει χρυσοπληρώσει ο άνθρωπος»... Επί τέλους η πρώτη είναι έτοιμη... Μπαίνουν τα πλαίσια, τα διαστήματα, οι τσιγκογραφίες... Οι σφιγκτήρες σφίγγουν τη σελίδα. Μελανώνεται και απλώνεται πάνω της το χαρτί... ντακ ντακ η βούρτσα. Έτοιμο το δοκίμιο. Ανεβαίνει ο αρχισυντάκτης. «Τι φωτογραφία του Γέρου είναι αυτή ρε σεις; Βάλτε καμιά πιο εκφραστική»... Άντε πάλι να τρέχεις στο αρχείο να ψάχνεις τις τσιγκογραφίες. Να ξεσφίγγεις, να ξανασφίγγεις...Όλα καλά, προχωράμε. Το χρονογράφημα... Πού είναι το χρονογράφημα; Δεν έχει έρθει ακόμα ο Παλαιολόγος; Το ιστορικό ανάγνωσμα του Ρούσου είναι έτοιμο από το πρωί.. Πού το έχετε ακουμπήσει; Γρήγορα γρήγορα ετοιμάζονται και οι άλλες σελίδες. Ο χρόνος τρέχει. Ο χρόνος πιέζει... Τα αθλητικά, ο καιρός, η κλήρωση του λαχείου, «για να δούμε κερδίσαμε τίποτα;», τα φαρμακεία... Τέλος... Τέλος... Α ναι... Τα γράμματα των αναγνωστών... Ο Διευθυντής ωρύεται από το εσωτερικό: «Δεν είπαμε να τον αγνοήσετε αυτόν;» «Και τι να κάνουμε; Μας έχει τρελάνει στα τηλεφωνήματα...Τι να του πούμε;» «Πείτε του πως το γραφτό του ήταν εξαιρετικό, όμως πριν προλάβουμε να το δημοσιεύσουμε εχίμηξε ο κάλαθος των αχρήστων και το καταβρόχθισε»! Εδώ εμείς πνιγόμαστε κι ο άλλος κάνει χιούμορ.. Οι σελίδες μετασχηματίζονται σε χυτές πλάκες και στέλνονται κάτω στα υπόγεια. Στο κυλινδρικό ταχυπιεστήριο. Κι αυτό παίρνει μπρος. Ο Λεβιάθαν κάνει το κτίριο της Χρήστου Λαδά να τρέμει... Η εφημερίδες βγαίνουν έτοιμες σε μια ατέλειωτη σειρά και στοιβάζονται σε πακέτα. Κάθε τόσο κάποιος δημοσιογράφος αρπάζει με λαχτάρα μια εφημερίδα. Πως μύριζε το μελάνι στα φρεσκοτυπωμένα φύλλα! Τα φορτηγά του Πρακτορείου περιμένουν απ’ έξω. Φορτώνουν τα πακέτα και κατ’ ευθείαν για το Αεροδρόμιο, τα ΚΤΕΛ. Η εφημερίδα θα είναι στην ώρα της ακόμα και στην πιο απόμακρη γωνιά της χώρας, Είναι σαν το Άγιο φως της Ανάστασης, που πάει στην ώρα του σε όλη την Ελλάδα...
   
     Κοιτάζω σήμερα τις κρεμασμένες στα περίπτερα πλαστικές εφημερίδες... Πώς άλλαξαν τα χρόνια...

      Δημήτρης  Μπούκουρας
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.