Ιμπρεσιόνη, ιμπρεσιονίζομαι, Ιμπρεσιονισμός - (Άνα Ζουμάνη)



Όταν οι «ειδικοί» εξηγούν τι είναι ο ιμπρεσιονισμός στοχεύουν συνήθως το «καταλάβειν», εγώ αντιθέτως θα προσπαθήσω να στοχεύσω το «νοιώθειν».

Για να ιμπρεσιονιστούμε ή για να δημιουργήσουμε ένα ιμπρεσιονιστικό έργο χρειάζεται μια ιμπρεσιόνη κατ' αρχάς.

Τι είναι η ιμπρεσιόνη;

Ιμπρεσιόνη είναι όταν κοιτάζεις μία ξένη, υπέροχη γυναίκα, εκείνη δε σε βλέπει και περιμένεις με αγωνία την εξέλιξη: «Θα με κοιτάξει, ή δε θα με κοιτάξει;»

Όταν η υπέροχη γυρίσει και σε κοιτάξει, τότε, αυτό δεν είναι πλεόν ιμπρεσιόνη, είναι δεδομένο.

Η ιμπρεσιόνη είναι κάτι που δεν έχει λάβει ακόμα μορφή μέσα σου, πόσο μάλλον ένα τέλος.
Ηχεί μέσα σου κάπως μπερδεμένα, π.χ. σαν gis mol, ces Dur, fis, ais, e-clef, b-clef, αλλά χωρίς την λυτρωτική συγχορδία.

Ιμπρεσιόνη είναι όταν εκείνος δε μιλά, δε χαμογελά, δε γράφει, δεν τηλεφωνεί, δεν έρχεται, δεν θυμώνει, δε χαίρεται... και εσύ περιμένεις την επόμενή του κίνηση.

Ιμπρεσιόνη είναι όταν ασταμάτητα και με αγωνία σκέφτεσαι τι θα έκανες αν έπιανες το εξάρι στο Λόττο.

Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, στέκεται μπροστά στη βιτρίνα και ξύνεις το κεφάλι σου. Θα αγοράσεις για την ερωμένη σου τα πολυπόθητα, χειροποίητα σκουλαρίκια από καρμεόλη, 320 ευρώ, ή θα μείνεις τσιγγούνης - λιτός, ήθελα να πώ - όπως το συνηθίζεις να είσαι;

Η κατάσταση μιας ανήσυχης αβεβαιότητας είναι μια ιμπρεσιόνη.

Αν πιάσεις τελικά το τζακπότ, ξέρεις πλέον με σιγουριά ότι δε θα αγοράσεις ποτέ τα σκουλαρίκια από καρμεόλη για την μέτρια ερωμένη σου... και η ιμπρεσιόνη τέλειωσε.

Και όπως λέει η φίλη μου η Στέλλα, είναι και εκείνη η ιμπρεσιόνη του καρπουζιού. Εκείνη η μυστηριώδης στιγμή που ετοιμάζεσαι να μπήξεις το μαχαίρι στο καρπούζι, θα κάνει κρρραααατς ή θα μας βγει κολοκύθι; Κι αν βγει καλό το καρπούζι, ακολουθει μια εξπρεσιόνη, άλλο πράγμα, μέσα στα χρώματα και τα ζουμιά.

Η ιμπρεσιόνη είναι μια αγωνιώδης κατάσταση που δεν έχει μέσα της ούτε χαλάρωση, ούτε συμπέρασμα, ούτε υπολογισμό, ούτε λύτρωση. Δεν περιέχει κανένα δεδομένο.

Μετά από 10 ολόκληρα χρόνια πλησιάζεις το χωριό σου -που το' χες «γραμμένο»- και νιώθεις συγκινημένος.
Γιατί; Κανείς δε μπορεί να το εξηγήσει.

Ίσως η αιωνιότητα, ίσως η παροδικότητα, ίσως κάτι από όλα.


Άνα Ζουμάνη
εφημερόπτερα

........
H λέξη «ιμπρεσιόνη» γεννήθηκε στις 12-10-2012 στον ιστότοπο «εφημερόπτερα»

Πίνακας, Van Gogh (Φαν Χοχ)


Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.