Οπόσουμ: Η νίκη της ήττας - (Άνα Ζουμάνη)



Το οπόσουμ είναι ένας ήρωας.
 Όταν βρίσκεται σε κίνδυνο θανάτου κάνει τον πεθαμένο.
Όταν τα ευκίνητα μικρά του πόδια αποδειχτούν άχρηστα, όταν τα κοφτερά μικρά του δόντια αποδειχτούν άχρηστα, όταν όλα τα όπλα της ζωής του αποτύχουν, τότε - πλαφ!- πέφτει στο πλάι και παίζει το νεκρό. Αυτό σημαίνει πως παραδίδει τα όπλα την κατάλληλη στιγμή. Τι ευφυές!
Μία ιδιοφυία!
Δεν πολεμά και δεν αντιστέκεται περισσότερο από όσο είναι δυνατόν, αναγνωρίζει τη στιγμή που πρέπει να καταθέσει τα όπλα. Παθητικός ηρωϊσμός. Η νίκη της ήττας.
Ό,τι για εμας φαντάζει ως "το τελευταίο επιδέξιο κόλπο", για το οπόσουμ είναι μια άκρως σοβαρή υπόθεση, μια απόφαση υπερβατική όσο καμία άλλη. Θα παίξει το ρόλο του ως τη στιγμή που δολοφονείται, θα τον παίξει την ώρα που σκίζεται, θα τον παίξει ως την τελευταία του αναπνοή.
Προβλέπει την αναπόφευκτη πραγματικότητα, άρα είναι ένας ιδιοφυής οργανισμός, μια διάνοια.

Οι άνθρωποι-οπόσουμ είναι απειροελάχιστοι. Πολλοί είναι εκείνοι που κοιμούνται με το πιστόλι στο κομοδίνο - - - στην πραγματικότητα δεν μπορούν ποτέ να νικηθούν - - - έχουν τη νίκη επί της ανούσιας ζωής τους στο κομοδίνο τους.


Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.