Η Ρόουζ Φταίει Για το Σεισμό






Πώς λέει και στο τραγούδι που τραγουδάει η Ρίτα Χέιγουορθ στη Gilda:

When they had the earthquake in San Francisco
Back in nineteen-six
They said that Mother Nature
Was up to her old tricks
That's the story that went around
But here's the real low-down
Put the blame on Mame, boys"

Ε, έτσι λοιπόν για το σεισμό στην Αθήνα το 1999 φταίει η Ρόουζ του Τιτανικού! Εκείνη την ώρα, μεσημεράκι κατά τις 3 αν θυμάμαι καλά, οι μισοί έβλεπαν Baywatch, οι άλλοι μισοί έβλεπαν Beverly Hills. Εγώ έβλεπα τον Τιτανικό σε βιντεοκασέτα με την αδερφή μου και τις ξαδέρφες μου, αγορασμένη μερικούς μήνες νωρίτερα, οπότε κάτι σαν ιεροτελεστία, κοριτσίστικη υπόθεση! Εγώ Στ'Δημοτικού, οι άλλες Γ' και Α' Δημοτικού. Μόνες μας στο σπίτι, στο δεύτερο όροφο. Κι εκεί που  η λυσσάρα με τη ρόμπα τη μαύρη που μου κουνάει και το λουρί πονηρά πονηρά κάνει και να τη βγάλει (κι εμείς υπερήφανες φυσικά που βλέπαμε μόνες στο σπίτι κάτι "ακατάλληλο" για τις ηλικίες μας) τα'παιξε ο κακομοιρούλης ο Τζακ Ντώσον και άρχισε να τραντάζεται όλο το σπίτι!! Καθρέφτες, τηλεοράσεις, βάζα, Χριστέ μου λέω, μπείτε κάτω από το τραπέζι, δίνω εντολή εγώ η μεγαλύτερη και μπαίνω πρώτη κάτω από το τραπέζι μην αφήνοντας και πάρα πολύ χώρο για να μπούμε όλες. Σταματάει ο σεισμός, πατάμε τις τσιρίδες, κατεβαίνουμε βιαστικά έξω και με πιάνει νευρικό γέλιο για κανένα δεκάλεπτο!

Η συνέχεια μπορώ να πω ήταν πάρτυ! Όλοι έξω στους δρόμους σαν υπαίθρια γιορτή! Τα ξαναβρήκαμε για καμιά δεκαριά μέρες με τον τάδε και το δείνα αχώνευτο γείτονα που μας δάνεισε το γκαζάκι του, του δανείσαμε το φακό μας, που έστησε ένα έξτρα ραντζάκι για να κοιμηθούμε όλοι μαζί έξω στο δρόμο, με βάρδιες. Κάμπινγκ στα πάρκα, κοσμοσυρροή στους δρόμους, έκανα βόλτες με τις ξαδέρφες μου και βλέπαμε συμμαθητές μας και χαζολογούσαμε: "Αααα, τι έκανες εσύ την ώρα του σεισμού; Και πώς αντέδρασες;; Αααα!!" Συζητήσεις επικού χαρακτήρα. Ευκαιρία ψάχναμε εκείνες τις μέρες που όλοι ήταν στους δρόμους και δε φοβόσουν να κυκλοφορήσεις να πετύχουμε το αγόρι που μας άρεσε από το σχολείο, ή το φροντιστήριο, ή το μπάσκετ, ή όπου τέλος πάντων! Καμιά φορά το πετυχαίναμε και βρίσκαμε ευκαιρία να του πιάσουμε την κουβέντα! Και αναβλήθηκε και το σχολείο μια βδομάδα! Σούπερ!

Αυτό που με είχε εκνευρίσει πιο πολύ θυμάμαι, είναι πως λόγω των μετασεισμών, για λόγους ασφαλείας, αποφεύγαμε να μπούμε στο σπίτι κι εγώ έχανα όλες τις επαναλήψεις της Μαριμάρ, της Παουλίνας, της Ροζαλίντας και των άλλων μεξικάνικων που μου είχαν τότε πάρει τα μυαλά.

Αυτά έγιναν στο σεισμό του '99, τον οποίο όπως είπαμε προκάλεσε η ρόμπα της Ρόουζ! Ξεκάθαρα πράγματα!

Φιλάκια!!

Κείμενο: Βιβιάνα Αλεξοπούλου
Σκίτσο: Βιβιάνα Αλεξοπούλου (Kleiwthalia)
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.