Μια μικρή φιλοσοφική προσέγγιση των χειμερινών σπορ - (Άνα Ζουμάνη)



Μία από τις μεγαλύτερες εξελιξεις της φυσιολογικής ζωής της ανθρωπότητας, είναι η ανακάλυψη της ομορφιάς του χειμερινού τοπίου.
Ο Σκανδιναβός Gustaf Fjæstad ήταν που άρχισε να ζωγραφίζει το χιόνι όπως κανείς άλλος πριν από αυτόν. Επειδή το αγαπούσε. Μόνο μάτια που το αγαπούν μπορούν να δούνε τόση κρυμμένη ομορφιά, ποίηση, μελαγχολία στο χίονι, σαν  στο πρόσωπο μιας λατρεμένης γυναίκας.
Η ποίηση του χειμερινού τοπίου που παλαιότερα άγγιζε μόνο λίγους ονειρευτές, αργότερα εισέβαλλε  -φυσικά με παράκαμψη: «αθλητική ψυχαγωγία»- στο σύνολο και γεμίζει πλέον τη νευρική ανθρωπότητα με τεράστιες ζωτικές ενέργειες.
Το χειμερινό σπορ έχει και εκείνο την υπερβολή του, όπως όλα τα καλά πράγματα στη γη: Όμως είναι ο μοναδικός διαμεσολαβητής ανάμεσα στον εργαζόμενο φυτάνθρωπο και στου Θεού το ειρηνικό χειμωνιάτικο μεγαλείο.
Στον Παρνασσό, στις Άλπεις και στα Ιαμαλάια βλέπεις κάτι μορφές σαν από μυθολογικά βιβλία να ψάχνουν τον κίνδυνο στα βάθη και στα ύψη των παγωμένων βουνών.
Γυναίκες περνούν αιωρούμενες, σαν ιπτάμενοι άγγελοι, ρουφούν και αποθηκεύουν δύναμη και ζωντάνια για τις ερχόμενες γενιές.
Άνθρωπος θα πει «μετα-βολίζω» στον πιο ενεργητικό βαθμό. Και σ' αυτό βοηθά ο αθλητισμός στον παγωμένο αέρα. Ανανεωτικός παράγοντας του μέλλοντος.
Οι στοχαστές και οι ονειροπόλοι ζούνε από τον «εσωτερικό μεταβολισμό». αλλά ο άνθρωπος της πραγματικής, ζωντανής, ανελέητης ζωής πρέπει να τον παράγει με «πράξη»
Τα χειμερινά σπόρ δίνουν χιλιάδες δυνάμεις σε όσους δεν έχουν ούτε να πάρουν, ούτε να δώσουν κάτι μέσα στην καλά οργανωμένη ζωική μηχανή τους.
Οι υπόλοιποι ας περιπλανούνται στο περιθώριο και ας πίνουν μόνο με τα μάτια τους την ιερή ενέργεια του χειμερινού τοπίου.
Όλες οι προσπάθειες των φυσιολόγων να αναγεννήσουν την ανθρωπότητα, είναι παιδική ερασιτεχνία μπροστά στην κυριαρχία μιας χειμερινής ημέρας με τον παγωμένο, ηλιόλουστο, πρωτόγονα καθαρό αέρα.

Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.