The Prince [Του Χάρη Καφετζόπουλου]



Απ’ τα βρώμικα στενά της Βαρκελώνης, εκεί που κατέθεσες ιδρώτα και αίμα, για την αγορά μιας ένεσης…
την εξαργύρωση της τελευταίας σου λίρας κάπου στη Λιοσίων…
τους επιστήθιους ‘‘φίλους’’ που λακίσανε μπροστά στη τελευταία σου εικόνα…
Από… και μέχρι,
την αστείρευτη ποιητική σου δεξαμενή, μήπως και καλμάρεις την αρρώστια που έκαιγε τα σπλάχνα σου σαν αρχαίο Ρωμαϊκό κερί…
Ανάμεσα σε συζητήσεις κάπου… αναλύσεις για το κάποτε… και την μαγκιά ενός ανθρώπου που δεν γούσταρε το σαμάρι της εξουσίας πάντα… χτίζοντας κάστρα ακόμα κι όταν η social αντίληψη της δεκαετίας το '80, δια μέσου του εμετικού "κριτικού" της, λογόκρινε κι απαγόρευε τα τραγούδια σου…
με την μισή καρδιά στον Morrison,
γιατί…“it hurts to set you free,
but you'll never follow me…”
και την άλλη μισή στη πραγματικότητα,
του…“ξέρω πως ανάσκελα θα μας βρούνε ένα πρωί,
σέρνοντας στο βλέμμα μας κάποια σιωπηλή κραυγή,
άδειο θαν’ το πρόσωπο κι η ματιά τους αδειανή,
με έναν αργό θάνατο να μας λειώνει το κορμί,
μη φοβάσαι… σβήσ’ το φως… δεν υπάρχει πού, πότε και πώς…”
κι όσο θυμάμαι αυτά τα στιχάκια σου, ‘κείνο που με χαλάει, είναι πως δεν είσαι εδώ να σε μάθουν οι μικροί… και να μη λείπεις στους μεγάλους…
άντε… και καλή τύχη ρε Μάγκα… όπου κι αν βρίσκεσαι…

“αφιερωμένο στον Παύλο… Αθήνα Δεκέμβρης 1990”
…τρέξε felix
ήρθε η στιγμή να οργανωθούνε τα δικά μας.
με lsd η ηρωίνη να με δεις προσπαθείς.
κι αν την αρρώστια σου κατάματα κοιτάζεις… δε τη τρομάζεις
γιατί, είναι αντίληψη μηχανική η σκόνη που τη κυκλώνει.
ντοπαρισμένος, πως μπορείς να τους γιατρέψεις
όταν χαθεί το νόημα απ’ τις σοφές σου λέξεις.
…κοίτα felix…
vampire το χέρι σου ζητάνε να ακουμπήσουν,
ποδοπατώντας το υπόλοιπό σου σώμα…
εσύ σε κώμα…
κι αυτοί, απ’ τη γωνιά τους θεωρίες αραδιάζουν,
με εφιάλτες προσπαθούν να σε τρομάζουν...
…όταν felix... μες το εξάγωνο της γης σου περιθώριο
σαν δορυφόρος του εαυτού σου θα γυρίζεις,
…πέτα felix...


[Χάρης Καφετζόπουλος]

Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.