Το κορίτσι στο λεωφορείο




    Άλλη μια μέρα είχε περάσει μέσα στη ρουτίνα της δουλειάς. Εξουθενωμένος από την επαφή με ανθρώπους αδιάφορους, άδειους, γύριζε αργά, με το τελευταίο λεωφορείο, στο σπίτι του.  Κανείς δεν τον περίμενε. Θα γύριζε μέσα σ’ εκείνη την παγίδα που θα τον κρατούσε μέσα σε βασανιστικές σκέψεις. Η μοναξιά αφόρητη…
    Ενώ συνήθως  απέναντί του κάθονταν άνθρωποι ίδιοι με κείνον, ταλαιπωρημένοι, ρουφηγμένοι, σήμερα ένα δροσερό κορίτσι του κίνησε το ενδιαφέρον. Αμέσως του έκανε εντύπωση. Τόση μάλιστα, που άρχισε να του ξυπνάει μια ποιητική διάθεση από καιρό ξεχασμένη στα κατάβαθα μιας μαραμένης ψυχής.. Του φάνηκε σαν ένα λουλούδι που τον καλούσε μοσχοβολώντας. Ένοιωσε μια λαχτάρα. Ένα πετάρισμα στην καρδιά… Και ξάφνου του πέρασε από τον νου, ότι θα μπορούσε να έρθει μαζί του. Να έρθει στο σπίτι του. Όχι για τίποτε άλλο.. Θα του έφτανε να νοιώσει τη δροσιά της νεανικής της ύπαρξης… Να πουν δύο κουβέντες…
     Την κοίταζε επίμονα. Του είχε πια αιχμαλωτίσει το βλέμμα. Την φαντάστηκε σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής της: Να τραγουδάει, να ερωτεύεται, να κλαίει, να αγκαλιάζεται  με κάποιον αγαπημένο… Για μια στιγμή η ελπίδα έλαμψε μέσα του καθώς οι ματιές τους συναντήθηκαν φευγαλέα. Όμως η κοπέλα απέστρεψε το βλέμμα  και βάλθηκε να κοιτάζει έξω από το παράθυρο. Γύρισε κι αυτός ασυναίσθητα και τότες είδε εκείνη την γερόντισσα, που με ένα καροτσάκι απαλλοτριωμένο από κάποιο Σούπερ Μάρκετ, γύριζε στους δρόμους  μαζεύοντας χαρτόνια. Ξαναγύρισε προς το κορίτσι. Πόση διαφορά!... Και ξάφνου το σκέφτηκε: Η γριά εκείνη, με τα ζαρωμένα στεγνά μάγουλα, θα ήταν κάποτε το κορίτσι του λεωφορείου. Τάχα κι αυτός δεν ήταν κάποτε νέος; Αλλά η ζωή…
    Σε κάποια στάση, η κοπέλα σηκώθηκε και κατέβηκε. Η προοπτική μιας όψιμης γνωριμίας χάθηκε κι αυτή μαζί με το κορίτσι…
    Μετά από δύο στάσεις κατέβηκε κι  εκείνος, και τα βαριά του βήματα τον οδήγησαν στην μοναξιά του σπιτιού του. Στην άχαρη καμαρούλα. Ποιος ξέρει αν θα ξανάβλεπε εκείνην την οπτασία; Ίσως στα όνειρά του να ερχόταν να του γεμίσει την άδεια ζωή… Ίσως…. 

                                                                                                         Δημήτρης Μπούκουρας
ΦΩΤΟ: Μαρία Ζέρβα Θεοδώρου
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.