Η ξεφτίλα ως...Εθνικό Δικαίωμα (Του Χάρη Καφετζόπουλου]

Η ξεφτίλα ανακαλύφθηκε εδώ...
μεγάλωσε εδώ,
κατέκτησε το κόσμο από εδώ.
Με τα χρόνια, έγινε και μάθημα στα σχολειά…
Μια "άλλη ματιά" στο κοινωνικό αλισβερίσι…
Έγινε, η βασική προϋπόθεση στη πολιτική έκφραση.
Η ξεφτίλα, διδάχτηκε από δασκάλους... εθνοπατέρες... και πρωθυπουργούς…
Η ξεφτίλα, συνοδεύει με συνέπεια κάθε μας κίνηση…
Τη γνώμη μας, τις σχέσεις μας, τις αντιδράσεις μας, την συμπεριφορά μας...
Η ξεφτίλα, καθορίζει το εκλογικό μας αποτέλεσμα…
Η ξεφτίλα, σαν βαριά αιθαλομίχλη σκέπασε τα πάντα…
το καλό,
το θείο,
το δίκαιο.
Η ξεφτίλα, έχει χιλιάδες πρόσωπα…
Άλλοτε με τους κατά σύμπτωση "ήρωες"… "σωτήρες"… "ευεργέτες"… "διανοούμενους"… "ξεχωριστούς"...
κι άλλοτε με τη μάσκα ενός πολιτικά οργανωμένου καρνάβαλου…
Ενός καρνάβαλου πότε με σόσιαλ φωτάκια, πότε με δάδες και σφυριά, πότε με κεραυνούς και ποτάμια, πότε με γροθιές και γαρύφαλλα, πότε με αρχαία σύμβολα και πότε με τόνους πλαστικό.
Ο ίδιος πλουμιστός καρνάβαλος, με τους ίδιους θολούς, γκρίζους, ανέκφραστους και άβουλους καρναβαλιστές …
Κι όλο θυμάμαι τη χαμένη Ατλαντίδα….
Ίσως… γιατί μαζί μ’ αυτήν εξαφανίστηκαν και οι "πομπές" της.
Κι όλο εύχομαι…
να ζω σε μια χαμένη Ατλαντίδα του μέλλοντος…

[
Χάρης Καφετζόπουλος]

Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.