Εκεί;… Πολύ(συν)τεχνείο… «Του Χάρη Καφετζόπουλου»





Ότι χρώσταγα το ξόφλησα νόμιζα…
Έδωσα στους «αγωνιστές» τα τριάκοντα αργύρια τους κι είπα ξόφλησα.
Τους έδωσα θέσεις, αναγνώριση, λεφτά, εξουσία… ακόμα και αυτή μου τη λευτεριά μου… είπα ξόφλησα…
Με έκαναν υπόδουλο, επαίτη, αντικείμενο χλεύης τους χάρισα το μέλλον των παιδιών μου κι είπα…καθάρισα…
Μα... κάπου εκεί στο βάθος υπάρχει ένα κτήριο μιας κάποιας αρχιτεκτονικής με ένα άγαλμα στη μέση εις μνήμην αυτών των καιρών…
Υπάρχει κι ένα παρελθόν μιας μάχης τελειωμένης …
Υπάρχει και μια ιστορία που έγραψαν χέρια βουτηγμένα στο αίμα…
Από τρανούς "αγωνιστές"… μ’ ονόματα λαμπρά… τύπου: Λαλιώτης Κωνσταντίνος… Δαμανάκη Μαρία… 
Κάτι σαν τους ζωντανούς νεκρούς…
Υπάρχουν κι άλλοι… που μιλούν χωρίς να λένε πια τίποτα!...
Καλλιτεχνίζουσες τραγικές φιγούρες…
Φυλακισμένοι του παρελθόντος... ψευτοεπαναστάτες…
Πολιτικάντηδες σφετεριστές οραμάτων…
Αποθέτες στεφανιών και κόκκινων γαρυφάλλων που τα καταθέτουν κλείνοντας δουλειές στα γραφεία τελετών τους εις μνήμην των..."ελευθερωτών" ….
Υπάρχουν κι οι γενεές που ξέχασαν...
Που ευτέλισαν...
Που έτρεξαν τα σάλια τους, ανακατεμένα με τζατζίκι και φτηνή μπίρα, πάνω σε όνειρα αγνώστων παιδιών…
Υπάρχουν και οι "εθνοπατέρες" που τα δημιούργησαν όλα αυτά…
Οι "εθνοπατέρες" που τώρα καθισμένοι αναπαυτικά πάνω στις μαρμάρινες βάσεις τους, εισπράττουν το δημόσιο σεβασμό από τα εκτρωματικά δημιουργήματα τους…
…τους άξιους συνεχιστές των ιδιότυπων τυραννιών τους…
Υπάρχω όμως κι εγώ…
Που ουρλιάζω "ξόφλησαααααα".... για να κοιμάμαι ήσυχα τα βράδια …
Και κάθε 17 του Νοέμβρη μετά το χάζεμα στις ειδήσεις, ψήνω μπριζόλες με τους φίλους μου για να γιορτάσω τη "απελευθέρωση" μου από τη χούντα και την επανίδρυση της "δημοκρατίας" στη Πατρίδα μου… που προσφάτως ξεπούλησα… εις μνήμην!


[Χάρης Καφετζόπουλος]




Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.