je suis… prix du courage politique (του Χάρη Καφετζόπουλου)




Το Παρίσι δεν είναι και τίποτα σπουδαίο…
Σιγά τη πόλη … έχετε πάει ποτέ Λειβαδιά;… 
Το Παρίσι, είναι μια πόλη που έχει ένα σιδερένιο πύργο στο κέντρο σα καυλί ένα πράμα, πολλά παλιά σπίτια που τα συντηρούν μη πέσουν, πολλά cafe (αλλά τη Λάρισα και τους καφέδες της ούτε στο νυχάκι δε τη φτάνει), τον τάφο του Τζιμ Μόρρισον, ενός τσογλανιού γιε-γιε που μπεκρόπινε σαν τον Ορέστη Μακρή, αρκετούς μπογιατζήδες του παρελθόντος που τους έκαναν ζωγράφους μετά θάνατον αφού πρώτα τους σκότωσαν, πολύ κρασί για να ξεχνάνε τον πόνο τους, πολύ άρωμα γιατί μισούν το μπανιάρισμα, και μια επανάσταση που την έκαναν σύμβολο όλου του πλανήτη ακριβώς γιατί δεν πέτυχε.
Το Παρίσι, ανήκει σε μια χώρα τη Γαλλία, που σχηματίστηκε κάπου στον Μεσαίωνα…
Τρέχα γύρευε δηλαδή…
Για να καταλάβετε όταν αυτοί –οι Γάλλοι- έκτιζαν το Παρίσι εμείς εδώ γκρεμίζαμε τον Παρθενώνα και φτιάχναμε τζαμιά…
Παλιά, το Παρίσι είχε Γκωτιέ και Μπωντλαίρ, είχε Ρεμπώ και Βερλέν,  Ζολά και Δουμά, Βολταίρο και Μοντεσκιέ,  Ζαν Πολ Σαρτρ και Καμύ και μερικούς άλλους άσχετους, που ο κόσμος τους θεώρει σημαντικούς…
Κάτι σαν το τυρί ροκφόρ που μούχλιασε ξεχασμένο σ’ ένα συρτάρι και κάποιος πεινασμένος το δοκίμασε και από τότε ότι μουχλιάζει δε το πετάνε αλλά το εξάγουν σε τρίτες χώρες και κονομάνε.
Προσωπικά τρελαίνομαι για ροκφόρ… όχι λόγω γεύσης αλλά λόγω …καταγωγής χώρας…
Το Παρίσι όμως είχε και Ναπολέων… και Βατερλώ… και Αλαίν Ντελόν… και Ανταμό… και Ζεράρ Ντεπαρντιέ που τους έφτυσε και πήγε Ρωσία… και Σαρκοζί με παπούτσια τύπου ντίσκο του ‘70 να φτάνει τη Μπρούνι που του ρίχνει 3 πατώματα… και Ολάντ… και τώρα έχει και Μακρόν…
Αλλά ποτέ δεν είχε έναν Σαμαρά… έναν Βενιζέλο… η, έστω… έναν Αλέξη!
Τώρα πως την είπαν «Πόλη του Φωτός»  χωρίς έναν Αλέξη, είναι ένα βασανιστικό ερώτημα…
Το Παρίσι, δεν είναι και τίποτα σπουδαίο…
Σπουδαίο το κάνουν οι άνθρωποι που φιλοξενεί…
Και επειδή στο παρελθόν δεν είχε σπουδαίους φιλοξενούμενους, ας σταθούμε στους σημερινούς…
Μουσιού Αλέξης Τσίπρας….
Φιλοξενούμενος στο Παρίσι…
Η φιλοξενία περιλαμβάνει: γεύμα, μεσημβρινή ξεκούραση από το γεύμα, ντους, γρήγορη πίπα στη καμαριέρα, ξανά ντους, κοκτέιλ πάρτι, δείπνο, σοβαρή συζήτηση για την μεσημβρινή πίπα, απόσυρση στα δωμάτια, μάτι σε τρίο λεσβιακό, μια γρήγορη παρτούζα, ξεκούραση βαθιά και βράβευση!
Επομένη το πρωί πρωθυπουργικό τζετ πίσω στην Ελλάδα, πολύ στενοχώρια γιατί πέρασαν οι μέρες, δήλωση στενοχώριας για τους νεκρούς της Αττικής


{Χάρης Καφετζόπουλος}



Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.