ΣΤΟΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΠΟ



Πριν τα δάση καίγονται τα μυαλά.
Πριν τα ρέματα μπαζώνονται οι συνειδήσεις.
Πριν κλείσουν τα μάτια των νεκρών έκλεισαν τα μάτια και τ' αυτιά και τα στόματα των ζωντανών.
Πριν το θρήνο, ακούμε τα αδιάφορα σφυρίγματα.
Κι όταν τα σύννεφα πέσουν πάνω μας,
εμείς δεν βρίσκουμε βολικό μέρος
να γκρεμοτσακίσουμε την έκπληξη μας.
Συνεχίζουμε να αναθέτουμε
Συνεχίζουμε να μεταθέτουμε
Συνεχίζουμε να ομφαλοσκοπούμε.
Δεν θα πειράζει σε λίγες μέρες.
Οι νεκροί ευτυχώς σιωπούν.
Οι νεκροί ευτυχώς θάβονται.
Οι νεκροί ευτυχώς δεν ήμασταν εμείς.
Θα ξανάρθουν τα σύννεφα.
Στον έρημο τόπο.
Με τα καμένα μυαλά.
Τις μπαζωμένες συνειδήσεις.
Τα κλειστά μάτια κι αυτιά και στόματα.
Θα σφυρίζουμε και τότε αδιάφορα.
Πετάω με λύσσα στίχους.
Πετάω με τρόμο στίχους.
Πετάω με απόγνωση στίχους.
Στον έρημο τόπο
μόνο αυτό μ' απόμεινε.
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.