Τακιμίνι, η μικρή πριγκίπισσα από το Ίλιον



Αγαπημένο μου ημερολόγιο, το όνομά μου είναι Τακιμίνι, ένα αστείο όνομα, αλήθεια, που το οφείλω στην θετή μου μητέρα. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς το θεώρησε καλό για μένα, εγώ θα προτιμούσα το Νιαρμιαομιάου, ή χαϊδευτικά Νιαρ.

Η ζωή μου στο Ίλιον ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια και τρεις μήνες, όταν μια Ιππότης της Γατικής Τραπέζης με βρήκε βρέφος  να με κυνηγάνε αφηνιασμένες  πεταλούδες σε έναν άγριο αγρό και με κίνδυνο να σπάσει το μανικιούρ της με διέσωσε από το φρικτό μου μέλλον. Αμέσως με αναγνώρισε ως γαλαζοαίματη και με φυγάδευσε σε ένα φιλικό μακρινό βασίλειο, το πασίγνωστο  σε όλους Ίλιον. Ήμουν τόσο μικρή στη αρχή, που είπαν να με ονομάσουν Μπουκίτσα, αλλά ευτυχώς σκέφτηκαν πως το χαϊδευτικό Κίτσα δεν θα άρμοζε για μα πριγκίπισσα, οπότε πήρα το όνομα ενός μυθικού φιλοσόφου και ήρωα του βασιλείου- κάποιου Τάκη- με την προσθήκη του -μίνι ως δηλωτικό του μικρού μεγέθους μου.

Η ζωή στο παλάτι μου είναι όπως σε όλα τα παλάτια. Πλούσια, με φαγοπότια και τιμές, βελούδα και πουπουλένια παπλώματα, παιχνίδια και διασκεδάσεις, μα κάπως περιορισμένη και επικίνδυνη.  Η ασφάλειά μου απασχολεί πολύ τη θετή μου μητέρα, τον θετό μου πατέρα και τον Μεγάλο πρίγκιπα, τον αδερφό μου. Η μητέρα ανησυχεί ιδιαίτερα για τους νεαρούς διεκδικητές της καρδιάς μου. Βγαίνω στο μπαλκόνι και διάφοροι γάτοι μου κάνουν καντάδα, ωστόσο εγώ έχω ανατροφή και τους γυρνώ την πλάτη αδιάφορα.

Όταν ο πρίγκιπας, ο αδερφός μου λείπει από το παλάτι για το Μεγάλο Κυνήγι της Γνώσης (σχολείο το λέει εν συντομία), μου αρέσει να τριγυρνώ στα δωμάτιά του, να κοιμάμαι στο κρεβάτι του και να παίζω με τα παιχνίδια του, που άλλωστε είναι πολύ μεγάλος πια και δεν τους δίνει σημασία. Η αγαπημένη μου όμως θέση είναι να κάθομαι ανάμεσα στα πόδια του βασιλιά πατέρα μου. Αυτός παρότι είναι σιωπηλός και συνοφριωμένος από τα βάρη του στέμματος, πάντα μου δείχνει αδυναμία και μου φέρνει κρυφά από την ηλικιωμένη μητέρα του δώρα και λάφυρα από το θησαυροφυλάκιο, που το λένε ψυγείο.

Η γηραιά βασίλισσα είναι πολύ σκληρή και κακιά μαζί μου, ποτέ δεν με αποδέχτηκε ως θετή εγγονή και πάντα κάτι μαγειρεύει πίσω από την πλάτη μου για να με διώξει από το παλάτι. Φοβούμαι πως είναι μάγισσα και θα μου δώσει κανένα δηλητηριασμένο ψάρι, οπότε την αποφεύγω ανελειπώς. Η καημένη η μητέρα βρίσκεται πολλές φορές στη δύσκολη θέση να ξεκινά διαμάχες και διπλωματικές αποστολές με την πεθερά της προκειμένου να με σώσει από τις άγριες προθέσεις της. Εύχομαι να καταφέρει σύντομα να μαλακώσει την καρδιά της, ώστε να μη κινδυνέψω ποτέ να ξαναβρεθώ στο δρόμο, ορφανή κι εγκαταλελημένη.

Συνεχίζεται
Τριανταφυλλιά Ηλιοπούλου
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.