Σαν...







Σαν να βγήκες μισό χιλιοστό έξω απ’ το δέρμα σου
Σαν ταλάντωση που σου θολώνει το περίγραμμα
Σαν σπασμένη ανάκτηση ονείρου....
κι ακίνητο πήδημα...
Σαν κιμωλία που γράφει το αραβικό ένα σαν
λατινικό δύο

Σαν πόρτα ξαπλωμένη πλάγια στον τοίχο
Σαν την τελευταία καλή ιδέα ετοιμοθάνατου..

Σαν κεραυνός που έπεσε στην τρύπια στέγη
σαν χαμένο σκυλί που γαβγίζει τη μάνα του...

Σαν μεταφορά, σαν παρομοίωση
Σαν ίσως κάτι αλλά μάλλον τίποτα...
μικρός νόμιζες ότι διαφέρουν μεταξύ τους πολύ
τ’ αγέννητα, απ' τ’ αδύνατα και τ’ άγνωστα.

Τότε που τα πουλιά σταμάτησαν να πετούν...

Μέσα σου έβρεχε ακόμη...
'Ακου...
Και τόσα λόγια ανείπωτα...

Γιώργος Χρηστάκης 
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.