ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΠΥΛΕΣ sci fi horror διήγημα σε συνέχειες ΜΕΡΟΣ II







Ήταν όλοι τόσο πολύ προσηλωμένοι στο γεγονός πως είχαν την δυνατότητα να είναι διαρκώς και απερίσπαστα συνδεδεμένοι, που οι μεταφορές περιορίστηκαν στις απολύτως αναγκαίες και αυτές στο μέγιστο αυτοματοποιημένες. Αναπτύχθηκαν ραγδαία τομείς έρευνας εξαιτίας της τεράστιας υπολογιστικής ισχύος που προσέφεραν τα δισεκατομμύρια συνδεδεμένων ανθρώπινων εγκεφάλων με τα εκατομμύρια των σέρβερς των εταιρειών, γιατί αυτό ήμασταν πια, εκούσια προσφερόμενα τερματικά. Δεν ήταν για όλους το ίδιο, οι πλούσιοι της προηγούμενης κατάστασης παρέμειναν πλούσιοι και τώρα, μάλιστα έγιναν πλουσιότεροι. Το ίδιο συνέβη και με τα πλούσια κράτη. Αυτό είχε να κάνει με την προσβασιμότητα σε πληροφορίες και στις παρεχόμενες υπηρεσίες καθώς και με ένα διαρκές και πολύπλοκο σύστημα διαδικτυακής αξιολόγησης και πίστωσης μονάδων ανταμοιβής, οι οποίες αντικατέστησαν το χρήμα. Εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων μπορούσαν να εργάζονται πλέον από το σπίτι τους αφού όλα τα δεδομένα για να ψηφιοποιηθούν αρκούσε να τα κοιτάξει απλώς κάποιος. Η παγκόσμια ψηφιοποίηση όλων των μη ηλεκτρονικών αρχείων δεν κράτησε παραπάνω από τρεις μήνες.
Η «αλλαγή» απαιτούσε ένα μικρό εμφύτευμα που γινόταν με  μηχανήματα ακριβείας σε ειδικά κέντρα στα οποία τοποθετούσαν το μικροσκοπικό βιοεξάρτημα με  μικροχειρουργική και το συνέδεαν με την υπόφυση και την επίφυση στον εγκέφαλο. Η όλη διαδικασία γινόταν αυτοματοποιημένα σε ειδικά κέντρα που δημιουργήθηκαν σε κάθε γειτονιά των πόλεων σε απειροελάχιστο διάστημα. Στην διαδικασία σπάνια υπήρχε ανθρώπινη παρέμβαση από ειδικευμένους γιατρούς. Τα ρομποτικά μηχανήματα και το υπερεξελιγμένο λογισμικό καθιστούσαν την ανθρώπινη παρουσία σχεδόν περιττή. Η φαρμακοβιομηχανία πήρε και αυτή το γενναίο μερίδιο της κατασκευάζοντας νέα φάρμακα ανοσοκατασταλτικά για να μην απορρίπτεται το μόσχευμα. Χρησιμοποιήθηκε ευρέως η νανοτεχνολογία σε αυτά. Ο καθένας μας πρέπει να παίρνει με θρησκευτική ευλάβεια κάθε μέρα από ένα χάπι filobren και κάθε δέκα μέρες να περνάει από το Κέντρο της γειτονιάς του για μια ενέσιμη δόση paranex έτσι ώστε να λειτουργεί κανονικά και να είναι υγιής.
Μια άλλη παράμετρος ήταν το ποινικό θέμα της αμέλειας λήψης των φαρμάκων από κάποιο πολίτη. Ήταν σοβαρό αδίκημα το να μην ακολουθήσει κάποιος σκόπιμα την προβλεπόμενη φαρμακευτική αγωγή. Προκαλούσε έστω και μικρή δυσλειτουργία στο σύστημα κι αυτό ήταν ανεπίτρεπτο. Οι ποινές ποικίλλουν από περιορισμό πρόσβασης στο brainet και αφαίρεση μονάδων, μέχρι μείωση μερίδων τροφής και αλλαγή ΠΥΛΗΣ συνήθως στην 4, την ΜΑΥΡΗ. Έτσι είχα βρεθεί κι εγώ σε αυτή. Είχα υποβιβαστεί. Την πρώτη φορά απλώς δεν είχα πρόσβαση για τριάντα ημέρες. Την δεύτερη την απαγόρευση πρόσβασης συμπλήρωσε και αφαίρεση χιλίων μονάδων. Τις φορές που ακολούθησαν από τότε απέκτησα καλύτερη σιλουέτα αφού μειώθηκαν και οι μερίδες μου. Μέχρι που πριν δεκατρία  χρόνια κατέληξα από την ΠΡΑΣΙΝΗ στην ΜΑΥΡΗ ΠΥΛΗ.

Οι ΠΥΛΕΣ είναι τέσσερεις, η ΧΡΥΣΗ, η ΠΡΑΣΙΝΗ, η ΜΩΒ και η ΜΑΥΡΗ. 

Η ΧΡΥΣΗ είναι ο απόλυτος προορισμός, το άπιαστο όνειρο για τις μάζες, αποκλειστικό προνόμιο της παλιάς και νέας υπερ-ελίτ του κόσμου. Εκεί δεν υπάρχει περιορισμός στα πόσα χρόνια θα ζήσεις, το αντίθετο, η πρόσβαση σε φάρμακα και εξελιγμένη τεχνολογία είναι απεριόριστη έτσι ώστε οι τυχεροί να ζουν κατά κανόνα εκατόν είκοσι χρόνια μέσο όρο αν και δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις των εκατόν σαράντα. Είναι οι Διαχειριστές, ζουν χωριστά από μας, σε παραδεισένια φρούρια, ένας άλλος εξωτικός κόσμος μέσα στο κόσμο μας. Αυτοί κυβερνούν κι απολαμβάνουν όλα τα μαγικά επιτεύγματα του  Brainet.

Η ΠΡΑΣΙΝΗ ΠΥΛΗ, εκεί από όπου ξεκίνησα, προορίζεται για τα ανώτερα στελέχη και τους κυβερνητικούς παράγοντες, τους άμεσους βοηθούς των Διαχειριστών. Το όριο ζωής τους είναι εβδομήντα με ογδόντα πέντε χρόνια ανάλογα με τις επιδόσεις τους και τη θέση κλειδί που κατέχουν και υπηρετούν. Συνήθως ζουν σε πολυτελή συγκροτήματα στην έδρα των επιχειρήσεων ή των τοπικών κυβερνήσεων. Έχουν σε μικρότερη κλίμακα από τους ΧΡΥΣΟΥΣ το προνόμιο να απολαύσουν μια πραγματικά πολυτελή ζωή, με την προϋπόθεση βέβαια πως θα είναι στο έπακρο παραγωγικοί και χρήσιμοι και δεν θα εκπέσουν της τάξης τους όπως εγώ.

Η ΜΩΒ ΠΥΛΗ είναι για τα μεσαία στελέχη της κοινωνίας του  Brainet, τους Ρυθμιστές, τους Τροφοδότες  και τους Υπέρμαχους, αυτό που παλιά αποκαλούνταν μεσαία και μικρομεσαία τάξη. Ήταν οι υπάλληλοι, ο στρατός και η αστυνομία του συστήματος, οι έμποροι και οι εξειδικευμένοι τεχνίτες μαζί με όλους όσους υπηρετούσαν σε υγεία και εκπαίδευση. Είναι τα χρήσιμα εργαλεία του συστήματος και οι φυσικοί αποδέκτες, το επιθυμητό  target group, των παροχών και υπηρεσιών του.Ειδικά για τους Υπέρμαχους  των οποίων ο αριθμός είναι υπερβολικά μεγάλος σε σχέση με τους Τροφοδότες που καλύπτουν τις καθημερινές ανάγκες των πόλεων, έχω απορία σε τί ακριβώς χρησιμεύουν αν όχι στο να κατευνάζουν το φόβο τον ενδόμυχο που νιώθουν οι ΧΡΥΣΟΙ.  Περιθώρια για αμφισβήτηση της τάξης πραγμάτων και κάποια πιθανή εξέγερση, δεν υπάρχουν, είναι μηδαμινά σχεδόν, όλα αποκαλύπτονται από το σύστημα τη στιγμή που κάποιος θα κάνει τη σκέψη και μόνο. Εξωτερικοί εχθροί δεν υπάρχουν να απειλοήσουν τον τρόπο ζωής μας και την ύπαρξη μας, και φυσικά οι ελάχιστοι δραπέτες που επέζησαν στα έγκατα, οι Αρνητές, σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να αποτελέσουν αντίπαλο, δεν έχουν τα μέσα και τους αριθμούς να το κάνουν. Μόνο λοιπόν για να αποτρέψουν μια αιφνίδια μαζική τρέλα υπάρχουν οι Υπέρμαχοι, να φυλάξουν πιθανώς το σύστημα από την απίθανη περίπτωση να καταφέρει ένας ικανός αριθμός  SLEEPERS να αποκοπεί αρνούμενος τα φάρμακα και να εξεγερθεί. Εγκληματικότητα με την έννοια που δίναμε στη λέξη αυτή παλιά, δεν υφίσταται πια. Κανείς δεν εγκληματεί αφού αυτό αποκαλύπτεται άμεσα με τη σκέψη και μόνο. Το έγκλημα περιορίζεται στην μη λήψη φαρμάκων, σκόπιμη ή μη. Ποτέ η ανθρωπότητα δεν βίωσε τόσο απόλυτη ασφάλεια, ποτέ! Άραγε αν μπορούσε να ξέρει το είδος της ασφάλειας πριν την αποκτήσει, θα την επιθυμούσε τόσο και θα πανηγύριζε γι’ αυτή όπως τότε; Το πρώτο καιρό; Η μεσαία τάξη, πάντα είναι η μεσαία τάξη που ζητάει με κάθε τίμημα ασφάλεια. Όλοι αυτοί λοιπόν είναι οι ΜΩΒ που ζουν στα ανώτερα και μεσαία επίπεδα των Κτηρίων-Πόλεων, και το προσδόκιμο ζωής τους ξεκινάει από τα εξήντα χρόνια για να φτάσει στα εβδομήντα, ανάλογα με την όλη συμπεριφορά και πορεία τους και φυσικά τις πιστωμένες στον καθένα μονάδες.





ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.