Κι ενώ η Πατρίδα ψυχορραγεί (του Χάρη Καφετζόπουλου)

το πολιτικό κατεστημένο της χώρας αλωνίζει...
με το ένα η το άλλο χρώμα ταξιδεύει στις Αμερικές και ξεκουράζει το τομάρι του στα χλιδάτα καταλύματα...
μ' ένα πλήθος ιθαγενών να "αναπαύεται" στα πεζοδρόμια...
με δεξιούς ψηφοφόρους απογοητευμένους να ψάχνουν τη τιμωρία τους ανάμεσα στο αποκρουστικό πρόσωπο του ναζισμού και τη μυρουδιά καμένης σάρκας του Διστόμου…
κι ενώ ακόμα υπάρχει το γκέτο του Κολωνακίου…
εκεί που δεν μυρίζει τίποτα… εκτός από φτηνό πατσουλί…
κι ενώ ακόμα οι συνταξιούχοι επαιτούν τη δεδουλευμένη σύνταξη τους,
τα πολιτικά «ρετάλια» συνθέτουν πίνακες ζωγραφικής…
πιο κει... κεντρώοι ψηφοφόροι άστεγοι για χρόνια περιφέρουν το σαρκίο τους ανάμεσα στην εθνικοφροσύνη του παρελθόντος και τη σοσιαλιστική ξευτίλα της παρούσας κονόμας…
με τις πόρτες του παρελθόντος πάντα ανοιχτές σε imitation αγωνιστές…
κι ενώ ακόμα οι ασφαλισμένοι του συστήματος υγείας ζητιανεύουν τα επί χρόνια διπλά πληρωμένα φάρμακα τους,
τα πολιτικά σκουπίδια στολίζουν τους κάδους…
κι απέναντι...
σοσιαλιστές ψηφοφόροι ταπεινωμένοι κρύβουν τη ντροπή τους κάτω από μια κουκούλα απροσδιορίστου χρώματος και στοιβάζονται με παλάμες ανοιχτές έξω από δεξιά και σοσιαλιστικά γραφεία για μια έσχατη βοήθεια… η και μίζα… και αν η μέρα δεν βγει καλή και η βοήθεια δεν φτάνει ε…υπάρχει και η Κουμουνδούρου…
εκεί …που πίσω απ’ τις λέξεις κρύβεται ο Αλέξης…
και στην από δω πλευρά, τα λάβαρα μιας χώρας να στέκουν μεσίστια και κουρελιασμένα…
με το κουκουλοφορεμένο σκυλολόι ως πολιτικοί «επαναστάτες» να ψάχνουν νέα μανιφέστα η και μεταγραφή…αρκεί να πέφτει το "μεροκάματο" ...
κι ενώ κομμουνιστές ψηφοφόροι έκπληκτοι και ευνουχισμένοι αναπολώντας περασμένα μεγαλεία και… «διηγώντας τα να κλαις» προσεύχονται κάτω από παλιές εικόνες ισχυρών ανδρών για ένα σύγχρονο «Μεσσία» που λίγο θα τους μοιάζει… κι ας ειν’ κι απ’ τα παλιά…
κι ενώ ακόμα Μάνες πετάνε στις εκτρώσεις τα παιδιά τους εξαργυρώνοντας το θάνατο τους για μια σταλιά αξιοπρέπεια ζωής…
κι ενώ η Πατρίδα ψυχορραγεί…
η ασπίδα αριστερά έπεσε στο πάτωμα... και τα πλευρά ενός λαού είναι πια οδυνηρά ακάλυπτα...
κι ούτε ένα βέλος να σκίσει τον αέρα... ούτε ένα βέλος....


[Χάρης Καφετζόπουλος]



Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.