Ego Sum Abbas sci fi διήγημα σε συνέχειες V



-«Σκούλντ Νγιόρντσον, άξιε γιέ και συνεχιστή του ονόματος και της τέχνης του Βαρυχέρη, σε τιμώ και μαζί με μένα και όλο το χωριό. Το σπαθί αυτό, θα λένε πως φτιάχτηκε από εσένα οι βάρδοι και μαζί με σένα θα τραγουδούν και αυτό εδώ το μέρος, το Μπρούν. Το σπαθί σου είναι άξιο των θεών, δεν υπάρχει αμφιβολία πως κι ο ίδιος ο Όντιν θα το κρατούσε με χαρά στη Βαλχάλα, όμως τι παράξενο στολίδι, είναι αυτό στη λάμα; Είναι το περίεργο αντικείμενο που όλοι ψιθυρίζουν πως βρέθηκε στη καρδιά του αστρομέταλλου;»
 «Ναι άρχοντα Χάραλντ, αυτό είναι, σίγουρα το έστειλε ο ίδιος ο Όντιν, έμεινε αναλλοίωτο στη πιο δυνατή φωτιά. Τα σημάδια, τους ρούνους, δεν τα έχει ξαναδεί κανείς μας και όλοι ελπίζουμε να μας πει ο σαμάνος τι θέλουν να πουν οι θεοί.»
   Όλα τα βλέμματα στράφηκαν στο γέρο σαμάνο, αυτός όμως έμενε αμίλητος. Ρυτίδες ανησυχίας και ίσως ενόχλησης προστέθηκαν στο ήδη αυλακωμένο από τα χρόνια πρόσωπό του. Ο σαμάνος παρέμενε σιωπηλός. Μιά ένρινη φωνή ακούστηκε από το βάθος της αίθουσας.
-«Μήπως θα μπορούσα να το δω κι εγώ άρχοντα μου;»
 Ήταν ο Άσγκαρ. Με το άτσαλο βάδισμά του ξεπρόβαλε από το πλήθος, μια λιπόσαρκη γκριζοντυμένη φιγούρα και κατευθύνθηκε προς το μέρος του αρχηγού και του σιδερά. Ο σαμάνος τον κοίταξε τόσο φαρμακερά, που προς στιγμήν ο αδελφός Άσγκαρ, έκοψε το βήμα του και ξερόβηξε. Ήξερε όμως πως είχε τη προστασία του ίδιου του βασιλιά κι αυτοί το ήξεραν επίσης. Ο Σκούλντ παρακολουθούσε ακίνητος τον μοναχό που πλησίαζε. Εκείνος πήρε το σπαθί, αδέξια, από τα χέρια του Χάραλντ και κοίταξε το τετράγωνο για λίγο σκεφτικός. Μετά το πρόσωπό του έλαμψε. Ύψωσε το σπαθί προς τον ουρανό και με τρεμάμενη από τη χαρά και τη συγκίνηση φωνή είπε:
«Ego Sum Abbas!!!  ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΠΑΤΗΡ! Αδελφοί μου, δόξα εν υψίστοις Θεώ, ο Κύριος, ο Ένας και Μοναδικός Θεός μίλησε και ο Λόγος του είναι αδιαμφισβήτητος ! Δεν είναι ρούνοι τα σημάδια, είναι λατινικά γράμματα και σημαίνουν Ego Sum Abbot Εγώ Είμαι ο Πατέρας. Ο Αληθινός Θεός σας μιλάει και σας καλεί να μετανοήσετε, να αποκηρύξετε τα ψεύτικα και βδελυρά είδωλα και να βαπτισθείτε στο όνομα του Τριαδικού θεού. Θα στείλω απόψε μήνυμα για το θαύμα αυτό στο βασιλιά. Θα μαθευτεί μέχρι τα πέρατα του κόσμ......»
Κανείς δε πρόλαβε να δει το πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Σκούλντ. Με τα δυο του χέρια άρπαξε το κεφάλι του αδερφού Άσγκαρ και με μιά κίνηση κι ένα ξερό «κρακ», το έστρεψε 180 μοίρες, έτσι που βρέθηκαν τα γουρλωμένα μάτια του να κοιτάζουν τη πλάτη του πριν αυτός προλάβει να τελειώσει τη φράση του. Την επόμενη στιγμή είχε πάρει από τα χέρια του μοναχού που πέθαινε το σπαθί, αφήνοντας το άψυχο σώμα του να σωριαστεί κατάχαμα. Όλοι πάγωσαν. Ο Χάραλντ σηκώθηκε από το κάθισμά του και βρυχήθηκε:
 «ΜΑ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ, ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ! Είχε τη προστασία του βασιλιά! Θα μας αφανίσει όλους....»
Ο Σκούλντ, με το σπαθί στο χέρι και με τη πίκρα να παίρνει τη θέση της οργής στο πρόσωπό του, απάντησε με σβησμένη φωνή :
«Θα φύγω Χάραλντ, θα φύγω μακριά. Θα πείτε πως μόνο εγώ είμαι ο φταίχτης, πως δε προλάβατε να με σταματήσετε και πως σας ξέφυγα. Δώσε μου λίγο χρόνο μόνο Χάραλντ.»
 Ο Χάραλντ , τον κοίταξε επίμονα κάμποσα δευτερόλεπτα, έπειτα ξεφύσηξε φουρκισμένος και κατεβάζοντας το κεφάλι είπε.
 « Έχεις χρόνο μέχρι αύριο, τα μέσα του πρωινού. Για όνομα του Όντιν όμως, φύγε, φύγε μακριά, δε θα σε κυνηγήσουμε και πολύ γρήγορα στη στεριά, να το ξέρεις».
Κανείς από το συγκεντρωμένο πλήθος δεν είπε τίποτα, αλλά και κανείς δεν πήρε είδηση τον ένα από τους δυο μοναχούς, που είχαν απομείνει να ξεγλιστράει λίγες στιγμές νωρίτερα και να χάνεται στο σκοτάδι. Ο Σκούλντ στράφηκε προς τη πόρτα και με γοργά βήματα βγήκε έξω. Κατευθύνθηκε προς το εργαστήρι του με γοργό βήμα κρατώντας στο χέρι το σπαθί. Σε όλη τη σύντομη διαδρομή, είχε αποφασίσει τι έπρεπε να κάνει. Όταν έφτασε στο εργαστήρι – κατοικία του, μάζεψε σ' ένα δερμάτινο σακούλι, ένα δερμάτινο φλασκί κι ένα δέμα καλά τυλιγμένο, όχι μεγαλύτερο από δυο παλάμες, κάποια τρόφιμα απαραίτητα τουλάχιστον για τις πρώτες μέρες που έπρεπε να κινηθεί γρήγορα, πήρε τον σφυροπέλεκυ που είχε ο ίδιος φτιάξει, το δόρυ και την ασπίδα του, το μανδύα του από αρκουδοτόμαρο και φυσικά το σπαθί.
Ένιωσε περισσότερο παρά άκουσε την παρουσία της. Ήταν εκεί, τον είχε ακολουθήσει και κάτι τέτοιο ήταν παραπάνω από παράτολμο. Πως δεν την είχε άραγε αντιληφθεί στο δρόμο; Τον κοιτούσε με βουρκωμένα μάτια. Ο Σκούλντ την αγκάλιασε. Φιλήθηκαν σε ένα απελπισμένα δυνατό φιλί.
«Σε χάνω λοιπόν, φεύγεις και δεν θα ξαναγυρίσεις. Σε χάνω μα και ποτέ δεν σε είχα.»
-«Πρέπει να φύγω Ίνγκριντ και πρέπει να εξαφανίσω και το σπαθί. Το Ράγκναροκ είναι λιγότερο λαμπρό κι ένδοξο μα περισσότερο φρικτό από ότι μας έλεγαν οι σάγκας των βάρδων. Κι αυτό το σπαθί που έφτιαξα είναι το Ράγκναροκ του κόσμου όπως τον ξέραμε. Ναι, το πιθανότερο είναι πως δεν θα ξαναβρεθούμε, όμως πάντα θα σε έχω μέσα μου, στη σκέψη και τη καρδιά μου. Για μένα εσύ είσαι η γυναίκα μου. Φύγε όμως πριν καταλάβει κανείς πως λείπεις. Έχεις και το μωρό. Φύγε, όσο ακόμα αντέχω να στο λέω.»

Η Ίνγκριντ έκλαιγε με λυγμούς. Δεν τολμούσε να του πει για τον Έρικ. Φιλήθηκαν μια τελευταία φορά και μετά χάθηκε στο σκοτάδι.
Στη μικρή προβλήτα μπροστά από το εργαστήρι, λικνιζόταν απαλά η δίκωπη φάερινγκ, η βάρκα του πατέρα του. Έβαλε τα πράγματα μέσα, μπήκε κι αυτός κι ετοιμάστηκε να λύσει το σχοινί, όταν είδε τρεις ίσκιους να εμφανίζονται από το πίσω μέρος του εργαστηρίου. Ήταν ο Νγιόρντι, ο γερο Ούρντ κι ο Άκι.
«Σκούλντ! Περίμενε, θά 'ρθω μαζί σου», είπε ο μικρός του αδερφός.
-« Όχι Νγιόρντι, όχι. Δεν θα έρθεις. Θα μείνεις εδώ να συνεχίσεις το όνομα του πατέρα, από αυτή τη στιγμή, το εργαστήρι περνάει στο όνομά σου. Μάρτυρές μου οι θεοί κι ο Ούρντ με τον Άκι. Εγώ δε θα γυρίσω. Πρόσβαλα το βασιλιά και δεν θα το αφήσει έτσι. Να προσέχεις. Ο Ούρντ κι ο Άκι κι ελπίζω κι οι υπόλοιποι θα σε βοηθήσουν. Έτσι δεν είναι φίλοι μου;»
- «Να μην ανησυχείς, θα τον προσέχουμε Σκούλντ. Τράβα τώρα, η ώρα περνάει. Κάνε αυτό που πρέπει να κάνεις.» είπε ο Ούρντ. Είχε καταλάβει.
Χωρίς να ειπωθεί τίποτε άλλο, ο Σκούλντ, έλυσε το σχοινί, κι άρχισε να κωπηλατεί δυνατά και σταθερά ακολουθώντας το φιόρδ βόρεια, βορειοδυτικά.


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

I
II
III
IV

V

Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.