Με κατεβασμένα ρολά






Μια ζωή τα ίδια σκατά. Μια το χτες, μια το αύριο.
Σήμερα κατεβασμένα ρολά : ΚΛΕΙΣΤΟΝ πως το λένε.
Σήμερα θυσίες, μόνο θυσίες, σφαχτάρια στο THEO που δεν γεννήθηκε ακόμη. Κι ούτε κι αυτοί που θα σε δικάσουν έχουν ακόμη γεννηθεί.
Ποιο φονικό σου, ποια στιγμιαία χαμένη ισορροπία, θα σου συγχωρέσουν.
Ποιο νεύμα σου θα τσακίσουν και ποια σκιά σου θ’ αφήσουν να προσπεράσει.
Στα καρνάγια που περιμένεις, στα πλοία που δεν έρχονται.
Στις ακτίνες της ρόδας σου όλα τρέμουν μπερδεμένα, ξεδιάντροπα.
Μέσα απ’ τη λεπτομέρεια του λουλουδιού της Άνοιξης ξεπρόβαλλε γυναίκα.
Αρματωμένη, πάνοπλη, με το δέλεαρ και τη λαγνεία της ενοχής, στριμωγμένα όλα   στο παράθυρο…. περιμένει να δει το βήμα σου….. το στρογγυλεμένα αθόρυβο συχνό σου βήμα…. Περιμένει.
Με ποιο χρώμα να βάψεις τη μόνη δυνατή αμαρτία;
Και τις άλλες; Πώς να ξέρεις..!!
Να φυσήξει ένας αέρας δυνατός, να μας πάρει ο διάολος, να τελειώνει πια. Να ξεκινήσουμε πια… Χάραξε.
Στέλλα φύγε κρατάω μαχαίρι, φύγε μακριά…. Φονικό κι αίμα πολύ.
Τι σόι ζωή κάναν οι άνθρωποι σ’ αυτούς τους τόπους !!!!!!

Γιώργος Χρηστάκης
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.