Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα





Λένε πως ο Άδης έχει στρογγυλέματα και κύκλους, και τούτοι οι κύκλοι είναι εννιά.
Κάθε κύκλος παίρνει  και κολάζει τις δικές του αμαρτίες.. Όσο πιο βαριές τόσο πιο βαθιά κατεβαίνουν..
Ο Αριστοτέλης έλεγε πως αναγνωρίζει δυό πηγές του κακού: την ακράτεια και την κακία.
Κολάζονται από ακράτεια όσοι κάνουν πράξεις που δεν είναι από μόνες τους κακές, αλλά γίνονται κακές, γιατί ο άνθρωπος πέφτει σ’ αυτές από υπερβολή ξεπερνώντας το «μέτρο» το άριστο.
Κολάζονται από κακία όσοι κάνουν πράξεις που είναι αληθινά κακές, όπως ο δόλος, η προδοσία, η άσκοπη βία.
Στη γη παλεύουν και στροβιλίζονται στην Αντικόλαση, όλοι όσοι στη ζωή τους δεν κάναν τίποτα, ούτε καλό ούτε κακό, και ζήσαν ήσυχα κι ανέλπιδα. Με δόξα και τιμή
Οι άλλοι καβαλάνε τους φτερωτούς δαιμόνους και περνούν μέσα από γκρέμια και φωτιές ανάμεσα από τους δράκους και τα φίδια.
Μπροστά τους απλώνεται μια μεγάλη παγωμένη λίμνη όπου κολάζονται όλοι οι προδότες…
Πιο κάτω στο κέντρο του Άδη, εκεί που μαζεύονται όλα τα κακά κι οι αμαρτίες του κόσμου, βρίσκεται ένας μεγάλος γίγαντας, ο γέρο – διάολος, που βασανίζει και τυραννά τους προδότες, όλους τους Ιούδες και τους Βρούτους αυτού του κόσμου.
Από ένα σκοτεινό, υπόγειο μονοπάτι φθάνεις στην πύλη της εξόδου. Γυρνάς πάλι πίσω στη γη. 
Στην κάτω μεριά της.
Ακριβώς στον αντίποδα του σημείου απ’ όπου ξεκίνησες το ταξίδι..
Ακριβώς στον αντίποδα του σημείου που θα τελειώσεις το ταξίδι.
Τέλος και αρχή… γέννηση και θάνατος … το ίδιο σημείο.
Κι έτσι όπως ξημέρωνε και τ’ άστρα έσβηναν σιγά σιγά το φως τους, φανερωνόταν το κραταιό βουνό του ήλιου… Το πιο ψηλό βουνό..
Αυτό που η μοίρα μας φανέρωσε να ανεβούμε ως την κορφή του, να πιάσουμε την τελευταία αστραπή, τη γεμάτη όλη την ουσία του ανθρώπου, να την τινάξουμε σα φονικό, να σβήσουμε τον ανάριο τον καιρό, τον αγανό.



Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα κατ’ αύξουσα βαρύτητα:

    Οκνηρία (acedia), δαίμονας ο Βηλφεγώρ [Belphegor].
    Αλαζονεία (superbia), δαίμονας ο Aζαζέλ [Azazel].
    Λαιμαργία (gula), δαίμονας ο Βελζεβούλ [Beelzebub].
    Λαγνεία (lussuria), δαίμονας ο Ασμοδαίος [Asmodeus].
    Απληστία (avaritia), δαίμονας ο Μαμμωνάς [Mammon].
    Οργή (ira), δαίμονας ο Σατανάς [Satan/Amon].
    Ζηλοφθονία (invidia), δαίμονας ο Λεβιάθαν [Leviathan].




Γιώργος Χρηστάκης

Εμπνευσμένο από την κόλαση του Δάντη και τη μετάφραση του Ν. Καζαντζάκη

Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.