Φαστφουντομετρική συνάρτηση





Όλοι, ή αν όχι όλοι οι περισσότεροι, αυτές τις μέρες της οικονομικής πτώχευσης, έχουμε αναρωτηθεί κατά πόσο συμφέρει στο πορτοφόλι μας να αγοράζουμε «έτοιμο φαγητό» ή να το φτιάχνουμε στο σπίτι μας. Κι όμως, παρά τις δυσοίωνες προοπτικές και προβλέψεις, η αγορά των «φαστ φουντ» ανθεί . Δεν επιζεί απλά, αλλά όσο πάει και ανέρχεται. Το ποιος είναι ο λόγος γι αυτό, θα επιχειρήσω να το ανάγω σε μια μαθηματική συνάρτηση, μια συνάρτηση «φαστφουντομετρική».

Καταρχήν, μια από τις βασικές μεταβλητές της φαστουντομετρικής συνάρτησης είναι ο χρόνος, ας τον συμβολίσουμε με «t». Ο χρόνος από την παραγγελία έτοιμου φαγητού ως την κατανάλωσή του (βρώση) είναι σημαντικά μικρότερος από το χρόνο που χρειάζεται η αγορά πρώτων υλών, προετοιμασία και μαγείρεμά τους στο σπίτι. Πληρώνουμε δηλαδή, απλά να το θέσω, τη «χρονική διαφορά» ως τη στιγμή της κατανάλωσης του φαγητού.

Δεύτερη μεταβλητή είναι το κόστος πρώτων υλών, το οποίο είναι αντιστρόφως ανάλογο με την ποσότητα του φαγητού που θα παρασκευαστεί. Δηλαδή, άλλη η λιανική τιμή ενός κοτόπουλου στο χασάπη και άλλη η χονδρική τιμή κοτόπουλων για σούβλα που παραγγέλνει ένα ψητοπωλείο. Ας συμβολίσουμε την παράμετρο αυτή με «κ/τ», κόστος ανά τεμάχιο, όπου το κόστος μειώνεται όσο αυξάνονται τα επιθυμητά τεμάχια. Αυτό θα έπρεπε να κάνει το κόστος του φαστ φουντ να μειώνεται, αλλά – δυστυχώς- δεν το κάνει.  

(Εδώ μπορούμε να προχωρήσουμε βαθύτερα, στο κόστος παραγωγής των πρώτων υλών, που συνήθως πληρώνεται από τους μεσάζοντες με ελάχιστο αντίτιμο. Ένας παραγωγός πατάτας για παράδειγμα, πληρώνεται λίγα λεπτά του ευρώ για ένα κιλό προϊόντος, το οποίο έχει κόστος γεωργικό ελάχιστα λιγότερο από την τιμή πώλησης. Ο χρόνος δε που χρειάζεται για έναν παραγωγό ώστε να παράγει την πρώτη ύλη είναι πολύ μεγαλύτερος από το χρόνο που απαιτείται για την μεταπώληση του προϊόντος και την τελική του πώληση ως φαστ φουντ. Αυτό το μέρος της συνάρτησης ωστόσο, περιέργως μένει απέξω από την οικονομική αλυσίδα του φαστφουνταρίσματος, ή επιδρά ελάχιστα στη διαμόρφωσή της. Ίσως ασχοληθούμε με αυτό αργότερα. )

Και ερχόμαστε στην κατά τη γνώμη μου σημαντικότερη μεταβλητή της εξίσωσης, που είναι ο απαιτούμενος βαθμός εξειδίκευσης για την παραγωγή του τελικού προϊόντος.  Ξέρεις να φτιάχνεις σούσι; Μπα… Ξέρεις να τυλίγεις πιτόγυρα; Αμφιβάλω. Έχεις κρεπιέρα, γουόνγκ,  σπαθί τζεντάι, πολυξερομάγειρα και όλα τα απαιτούμενα εργαλεία για την παρασκευή του φαγιού σου; Όχι, δυστυχώς όχι. Υπάρχει λοιπόν και η μεταβλητή της «εξειδικευμένης γνώσης», ας την πούμε «Γ», όσο και η μεταβλητή της «δυνατότητας χρήσης εξειδικευμένων μηχανημάτων», ας την πούμε «Μ».

Το κόστος λοιπόν του έτοιμου προς κατανάλωση φαγητού, ισούται με t x (κ/τ) x Γ x Μ.

Καλές πράξεις εύχομαι, καλή όρεξη και καλά ξεμπερδέματα... 

Τριανταφυλλιά Ηλιοπούλου
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.