Πας μη Έλλην βάρβαρος τελικά ;








Ήρθαν οι ξεπλυμένοι να μας πουν πως είναι μύθος η ακουστική του θεάτρου της Επιδαύρου.
Φέρανε δε και μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας στήσανε ένα σκασμό μικρόφωνα για να κάνουν λέει ακριβείς μετρήσεις... Ποιοι ...? Τα ξεπλύματα που όταν εδώ χτιζόταν το θέατρο της Επιδαύρου, την ακουστική του οποίου έχει θαυμάσει όλος ο πλανήτης, αυτοί ακόμη δεν είχαν αρχίσει να μιλάνε..
Και ερωτώ...?
Γιατί τώρα αυτή η προπαγάνδα περί μύθου για την ακουστική ενός από τα σημαντικότερα αρχαία σωζόμενα και ενεργά θέατρα στον κόσμο...?
Τι καούρα τους έπιασε να απαξιώσουν ένα τέτοιο διαχρονικό επίτευγμα?
Μα ότι κι αν κάνουν το θέατρο θα μένει εκεί για πάντα μετρώντας ανάποδα το χρόνο.... για να θυμίζει πως κάποτε κάποιοι άνθρωποι χωρίς μηχανήματα και καλώδια κατάφεραν όχι μόνο να χτίσουν ένα τέτοιο θέατρο μέγιστης χωρητικότητας 13.000 - 14.000 θέσεων, αλλά και να πετύχουν αυτή την ασύλληπτη, και μοναδική ακουστική, που κανείς ως σήμερα δεν κατάφερε να ξεπεράσει...
Όπως έχουμε καταγράψει τόσες απόπειρες κατασκευής Ακροπόλεων ανά τον κόσμο, με πρότυπο τον δικό μας Παρθενώνα, που όλες έπεσαν στο κενό, καταγράφεται μια ακόμη προσπάθεια σπίλωσης που αυτοακυρώνεται σπάζοντας τα μούτρα της σε τούτα εδώ τα μάρμαρα και τούτη την αμόλυντη πέτρα, γελοιοποιώντας αυτούς τους παλιάτσους.

Για την ιστορία παραθέτω το άκυρο δημοσίευμα περί μύθου της ακουστικής του θεάτρου της Επιδαύρου, καθώς επίσης κι ένα έγκυρο δημοσίευμα που επιβεβαιώνει την ακυρότητά του....

"Έρευνα πραγματοποίησαν Ολλανδοί επιστήμονες για την ακουστική του θεάτρου της Επιδαύρου και άλλων αρχαίων θεάτρων.
Ο Κόνσταντ Χακ, επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας του Αϊντχόβεν και οι φοιτητές του (μεταξύ των οποίων μία Ελληνίδα), που έκαναν μια σειρά από σχετικές επιστημονικές ανακοινώσεις και δημοσιεύσεις, πραγματοποίησαν αποστολή στην Ελλάδα για να κάνουν ακουστικές μελέτες σε τρία αρχαία θέατρα, της Επιδαύρου, του Άργους και του Ηρώδου του Αττικού στην Αθήνα, σε συνδυασμό με εργαστηριακά ακουστικά πειράματα.
Στην περίπτωση της Επιδαύρου - που έχει και τη μεγαλύτερη φήμη για την ακουστική της- χρησιμοποίησε 20 μικρόφωνα τοποθετημένα σε 12 σημεία, καθώς και δύο μεγάφωνα, ένα στη σκηνή του θεάτρου (ορχήστρα) και ένα στο πλάι.
Οι ερευνητές έκαναν συνολικά 2.400 ηχογραφήσεις, μεταξύ άλλων ενός νομίσματος που έπεφτε, ενός χαρτιού που σκιζόταν και ενός ανθρώπου που ψιθύριζε.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των ερευνητών, αν και ο ήχος του νομίσματος ή του χαρτιού θα ήταν δυνατό, όντως δυνατό, να ακουστεί σε όλο το θέατρο, οι ήχοι αυτοί θα ήσαν αναγνωρίσιμοι ως νόμισμα που έπεφτε και ως χαρτί που σκιζόταν, μόνο μέχρι τη μέση περίπου του θεάτρου.
Ο ψίθυρος θα μπορούσε να ακουστεί μόνο από τις μπροστινές θέσεις. Μόνο όταν οι ηθοποιοί φώναζαν δυνατά, τα λόγια τους θα ήταν δυνατό να γίνουν κατανοητά έως τις ψηλότερες θέσεις του θεάτρου.
Ο αναπληρωτής καθηγητής κλασικών σπουδών Αρμάν Ντ' Ανγκούρ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης αντέτεινε ότι «η νέα έρευνα βασίζεται σε ένα θέατρο που έχει αλλάξει με το πέρασμα των αιώνων», συνεπώς, όπως είπε, «δεν μπορούμε να είμαστε καθόλου βέβαιοι ότι σήμερα οι ήχοι ακούγονται ακριβώς όπως τότε».
Προσέθεσε ότι οι αρχαίοι Έλληνες πιθανότατα χρησιμοποιούσαν διάφορους τεχνητούς και ευφάνταστους τρόπους για να ενισχύουν τους ήχους, κάτι που η νέα μελέτη δεν λαμβάνει υπόψη της".


και όπως συχνά συμβαίνει μετά από κάποια αυθαιρεσία έρχεται και η στιγμή της γελοιοποίησής της......

"Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου: Πρώτο στην ακουστική και με τη βούλα

Τέλεια προσαρμοσμένη και κατάλληλη για την υποστήριξη της ομιλίας σε παραστάσεις αρχαίου δράματος είναι η ακουστική του θεάτρου της Επιδαύρου.
Κάτι το οποίο γνωρίζαμε ασφαλώς, μόνον που τώρα αποδεικνύεται και με σύγχρονες ακουστικές μετρήσεις και μάλιστα από ξεχωριστές ομάδες ερευνητών.
Τα αποτελέσματα αναφέρονται στο τελευταίο τεύχος (Ιανουάριος -Φεβρουάριος 2013) του Acta Acustica united with Acustica, που είναι το επίσημο επιστημονικό περιοδικό της Ευρωπαϊκής Ενωσης Ακουστικής (European Acoustics Association), όπου παρουσιάζεται ένα ειδικό αφιέρωμα για την ακουστική των αρχαίων θεάτρων.
 Συγκριμένα μάλιστα τα επιστημονικά αυτά άρθρα επιλέχθηκαν από εργασίες που είχαν παρουσιασθεί στο 1ο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Ακουστικής Αρχαίων Θεάτρων, που είχε πραγματοποιηθεί στο Πανεπιστήμιο Πατρών τον Σεπτέμβριο του 2011.
Η μέτρηση και η ανάλυση της ακουστικής του αρχαίου θεάτρου της Επιδαύρου συγκέντρωσε, όπως είναι φυσικό το ενδιαφέρον όλων των ερευνητών, δεδομένης της φήμης του ανάμεσα σε όλα τα άλλα παρόμοια οικοδομήματα αλλά βέβαια και για το γεγονός ότι η απαρχή του ακουστικού σχεδιασμού χώρων μεγάλων ακροατήριων βρίσκεται στην αρχιτεκτονική των αρχαίων ελληνικών θεάτρων. Παράλληλα βεβαίως εξετάσθηκαν τα ελληνορωμαϊκά θέατρα, τα ωδεία, οι διάφοροι χώροι θεάτρου, μουσικής, θεάματος και λατρείας, ακόμη οι μέθοδοι αντιμετώπισης των ακουστικών προβλημάτων κατά την αρχαιότητα κ.ά.
Από όλα αυτά η Επίδαυρος ήταν εκείνη που έλαβε άριστα, ειδικά σε σχέση με την καταληπτότητα της ομιλίας, ακόμη και στις πιο απομακρυσμένες θέσεις του κοίλου του θεάτρου.
Αλλά και οι μετρήσεις που έγιναν παρουσία θεατών, δεν κατέγραψαν κάποια ουσιαστική μείωση αυτής της εξαιρετικής ακουστικής του θεάτρου.
Πού οφείλεται αυτό; Εδώ μπαίνει το έργο των ερευνητών, που επεξηγούν με την χρήση συγχρόνων μεθόδων ανάλυσης και υπολογιστικής πρόβλεψης την λειτουργία των ανακλάσεων, που φθάνουν στον ακροατή από τις κοντινές επιφάνειες των εδωλίων.
 Διότι αυτές οι ανακλάσεις λειτουργούν υποβοηθητικά προς το αρχικό ακουστικό σήμα με αποτέλεσμα την τέλεια ακουστική που γνωρίζουμε.
Ενα ακόμη θέμα απαντήθηκε πειστικά μέσω της έρευνας κι αυτό έχει να κάνει με τις ειδικές θεατρικές μάσκες που φορούσαν οι ηθοποιοί στις παραστάσεις αρχαίου δράματος.
Η κατασκευή τους με βάση τα υπάρχοντα αρχαιολογικά ευρήματα ήταν το πρώτο βήμα και οι μετρήσεις έγιναν με τη χρήση ειδικού ανδρείκελου ως προς τη διασπορά και την χροιά της φωνής που εκπέμπουν, όσο και ως προς την ένταση της ίδιας της φωνής του, που ακούει ο ηθοποιός.
Τα αποτελέσματα λοιπόν έδειξαν, ότι ναι μεν η χροιά της ομιλίας των ηθοποιών αλλοιωνόταν μέσω της μάσκας, όμως την ίδια στιγμή ενισχυόταν η ένταση της φωνής, που εκπέμπεται από την πίσω πλευρά του κεφαλιού.
 Μια άλλη παράμετρος που αποκαλύφθηκε εξάλλου είναι ότι η φωνή του ηθοποιού με την μάσκα δημιουργούσε εξαιρετικά υψηλή, ηχητική στάθμη στα αυτιά του. Κι έτσι είναι πιθανόν να χρειάζονταν ειδική εκπαίδευση.
Οσον αφορά τέλος την χρήση ειδικών αγγείων για την βελτίωση της ακουστικής των θεάτρων στην αρχαιότητα, το πείραμα έγινε με βάση ένα τρισδιάστατο μοντέλο του αρχαίου θεάτρου της Λύττου στην Κρήτη, το οποίο κατασκευάστηκε με βάση τα αρχιτεκτονικά στοιχεία για την τοποθέτησή τους, που κατέγραψε ένας περιηγητής του 16ουαιώνα ο Ονόριο Μπέλι.
Εδώ όμως τα αποτελέσματα δεν ήταν ενθαρρυντικά. Γιατί διαπιστώθηκε μία μικρή μόνον ενίσχυση του ήχου σε θέσεις που ήταν κοντινές προς κάθε αγγείο, χωρίς σημαντική επίδραση στη συνολική ακουστική.
Να σημειωθεί τέλος, ότι το ειδικό αυτό τεύχος αποτελεί την πρώτη επιστημονική καταγραφή του θέματος της ακουστικής των αρχαίων θεάτρων σε παγκόσμιο επίπεδο, μία πρωτοβουλία του Ελληνικού Ινστιτούτου Ακουστικής πέρα από τα σύγχρονα θέματα ακουστικής και ελέγχου της ηχορύπανσης με τα οποία ασχολείται" .






Γιώργος Χρηστάκης
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.