Κοίτα το δάχτυλο





Από τη σιγουριά της σχισμένης αγκαλιάς
Από τις καλημέρες με τα φαντάσματα
Από τη θύμιση μιας ψεύτικης χαράς

Μείνε μακρυά.... φύγε στη σιωπή, χωρίς φωνές, δάκρυα και σπαραγμούς
Άφησέ τα όλα πίσω, μην πάρεις τίποτα, ούτε μια ομπρέλλα κι ας βρέχει έξω, ούτε ένα πανωφόρι, ούτε ένα μικρό ενθύμιο κατάρα.
 Ν' ανοίγεις την πόρτα και να φεύγεις κι ας γίνεται έξω χαλασμός.

Να κοιτάς βαθιά τα υγρά μάτια.... 
Μη μένεις εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι, εκεί που δεν ξέρουν γιατί σε κρατούν, εκεί που δεν υπήρξες ποτέ.

Να μη φοβάσαι, κι η καρδιά χαλάει .....μια μέρα θα χτυπάς και δεν θ' ακούει

Να τους αφήνεις να ξεπλένουν τα πόδια σου με τα δάκρυά τους για να τους συγχωρέσεις.


Να ψάχνεις αγάπες με αρώματα ανατολής ανεξίτηλες, όχι αυτές με ετικέτα λήξης.

Να φεύγεις απ' αυτό που νόμισες γι' αλήθεια, μήπως κάποτε καταφέρεις να φτάσεις σ' αυτήν 




Γιώργος Χρηστάκης
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.