Η Δικτατορία του Ελλείμματος



Ζούμε σε μια πολύ εχθρική εποχή, μια εποχή που οτιδήποτε ανθρώπινο, το κυβερνά η οικονομοτεχνική νομοτέλεια. 
Πλέον ποιος πολιτικός μπορεί, όσο ηθικός και αν είναι (πείτε το ουτοπικό), να καταφέρει να πάρει σωστές αποφάσεις εάν δεν είναι οικονομολόγος, μέσα σε ένα σύστημα το οποίο πλέον έχει καθαρά οικονομικό χαρακτήρα.
Ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία της εκφρασμένης και υποτιθέμενης δημοκρατίας, από την εποχή των μεγάλων επαναστάσεων μέχρι και σήμερα, η κάθε έννοια ανθρωπισμού, δικαιωμάτων, ελευθερίας σκέψεις και βούλησης, δηλαδή βασικές συνταγματικές έννοιες, έχουν αποχωρήσει τελείως από την ρητορική, αλλά και την φιλοσοφία των κυβερνώντων και έχουν αντικατασταθεί, με οικονομικές έννοιες όπως ομόλογα, σπρέντ, επιτόκια, φόρους και ποσοστά επί της %.
Πλέον το να είσαι κάτι άλλο εκτός από οικονομολόγος και να ασχολείσαι με την πολιτική, είναι εκτός θέματος και ουσίας. Με τις νέες συνθήκες αν ένας νομικός αναλάβει τα ηνία του κράτους, είναι σαν να δίνεις σε έναν πιλότο την διακυβέρνηση ενός υπερωκεανίου  από την στιγμή που η κάθε ανθρωπιστική και πνευματική θέση, σε σχέση με την ευνομούμενη πολιτεία και την δημοκρατία θεωρείται σχεδόν βλάσφημη και σίγουρα το λιγότερο, ανήκουσα σε έναν αιθεροβάμονα ο οποίος αστόχαστα λέει μπούρδες.
 Δεν αναφέρομαι φυσικά καθόλου στο ότι οι πολιτικοί και αιρετοί κυβερνήτες μας μπορεί να είναι εκτός των άλλων φερέφωνα μιας άλλης κατάστασης και κάποιων άλλων συμφερόντων. 
Αναφέρομαι μόνο στην κατάσταση και στο πως έχει διαμορφωθεί αυτή την στιγμή στην χώρα μας αλλά και σε όλη την Δύση, κυρίως στην Ευρώπη.
Ο ανθρώπινος παράγοντας έχει έρθει σε δεύτερη ή και σε τρίτη μοίρα και την πρώτη θέση πλέον καταλαμβάνουν οι αλάθητες οικονομικές εξισώσεις περιορισμού των ελλειμμάτων.
Κανείς δεν ενδιαφέρεται, δεν δείχνει να θέλει να ενδιαφερθεί για το ότι αν δεν υπολογίσεις τους ανθρώπους σε αυτή την εξίσωση, το έλλειμμα δεν θα μικρύνει γιατί απλά δεν θα υπάρξει κάποιος να το πληρώσει εφόσον θα έχει καταστεί φτωχός. 
Το έλλειμμα και η κρίση είναι ο απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού, το απόλυτο όπλο ενάντια σε κάθε ελευθερία. 
Δεν έχει πρόσωπο, δεν έχει συναισθήματα, είναι ένας αυτόνομος μαθηματικός οργανισμός και οι άνθρωποι που τον διαχειρίζονται δεν μπορούν παρά να ακούνε τις επιταγές του.
Αυτοί που εξαπέλυσαν αυτό το θηρίο ήξεραν τι έκαναν και όπου αυτό σπέρνει θύματα, πάνε εκείνοι αργότερα και θερίζουν τους καρπούς της ανομίας τους.
Όμως πως μπορείς να μιλήσεις για ανομία πλέον, για καταπάτηση συνταγματικών και δημοκρατικών ελευθεριών, όταν ο ηθικός και φυσικός αυτουργός αυτής της ανόσιας πράξης δεν είναι άνθρωπος αλλά ένας αριθμός;
Ναι αγαπητοί μου, ζούμε στην δικτατορία του ελλείμματος, ενός δικτάτορα που κανένα ανθρώπινο δικαστήριο δεν μπορεί να δικάσει και καμία ανθρώπινη φυλακή δεν μπορεί να κλείσει μέσα. γιατί απλά ο απόλυτος δικτάτορας μας δεν είναι άνθρωπος αλλά μια εμπνευσμένη νεοφιλελεύθερη  εξίσωση.
Γ.Ζ.
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.