Η Σαπφώ και ο κύριος fake Φάων



Σε ποια θα δώσουμε το ρόλο της Σαπφούς;
Σε μια ώριμη, ή σε μια  νέα καλλιτέχνιδα;

Σε μια νέα ώριμη! Σε μια ώριμη νέα!

Δεν θα τους  κάνουμε τη χάρη.
Δεν θα δώσουμε τη χαρά στον κύριο fake* Φάωνα και στην δεσποινίδα Φιλόμελη, την δεσποινίδα Χρύση (και τις υπόλοιπες καργιόλες)  να πιστεύουν ότι την βασανίζουν, την ταπεινώνουν και την εγκαταλείπουν επειδή είναι μια παλιά φρεγάτα με ψυχικές και άλλες απαιτήσεις, αλλά την εγκαταλείπουν μόνο επειδή είναι μια ποιήτρια, δηλαδή ένας ανώτερος οργανισμός που, ούτως ή άλλως, πάντα εγκαταλείπεται από τα μικρά έρποντα ανθρωπάκια, ποτέ δεν κατανοείται, πάντα αποφεύγεται, ταπεινώνεται και τελικά προδίδεται.
Ο μεγαλοπρεπής της τρόπος να σκέφτεται, να νιώθει, να στέκεται, να περπατά, να μιλά, να σιωπά, πρέπει να προκαλεί έναν δυσάρεστο καταπιεστικό σεβασμό, τον οποίο οι άθλιοι για πολύ δεν τον αντέχουν.

Την προδώσατε για τα αιώνια εσωτερικά της νιάτα, κομπλεξάρες, όχι για τα εξωτερικά της γεράματα.

Τον ρόλο θα τον πάρει μια νέα, ώριμη!

Να επιτρέψουμε δηλαδή στο κοινό, το αιωνίως χαζό κοινό, να νιώσει την Σαπφώ σαν μια ενοχλητική γριά ποιητιάρα και λυροκρούστρα που ταράζει  τον έρωτα δυο νέων και όμορφων εραστών και την ευτυχία τους;
Όχι. Θα βγάλουμε έξω το μέσα της, σαν μια πανοπλία και σαν ακόντιο ενάντιον του χα χα χα ερωτικού ζευγαριού, Φάων και Φιλόμελη.
Προδότες είναι. Γιατί είναι άθλιοι.


Άνα Ζουμάνη
εφημερόπτερα


***..
(fake* Στην πραγματικότητα ο Φάων ήταν γέρος και άσχημος. Μια μέρα η Αφροδίτη του έκανε λίφτινγκ,  του έδωσε μια αλοιφή, που τον μεταμόρφωσε σε όμορφο νέο που  γοήτευε όλες τις γυναίκες. Στην Σαπφώ η Αφροδίτη δεν την έδωσε την αλοιφή... Cherchez la femme)

***


Πώς προέκυψε το παρακάτω σημείωμα που δεν έχει ούτε μια αναφορά στα «υπέροχα» ποιήματα της Σαπφούς, γεγονός που κάποιους ίσως παραξενέψει;
Πρώτον δεν τα θεωρώ υπέροχα, από τότε έχουν γραφτεί πολύ καλύτερα, δεύτερον τα ποιήματα είναι εκείνη η μορφή γραπτών που με ενδιαφέρει λιγότερο από όλες τις άλλες.
Το πόιντ είναι ότι η Σαπφώ έγραφε ποιήματα εξευγενισμένα όταν οι Γερμανοί πχ δεν είχαν καν ανακαλύψει τη φωτιά και οι Έλληνες εκλειναν τις συζύγους τους στους γυναικωνίτες, ή στην κουζίνα και σουρτούκευαν με τις νεώτερες και ομορφότερες εταίρες, οι οποίες επίσης έπαιζαν το ρόλο που τις έδιναν οι άντρες. Και όταν έσβηναν τα νιάτα και η γοητεία τους, τις πετούσανε στον κάδο απορρημάτων.
Έτσι, κάποιες γυναίκες κατέληξαν στη Λέσβο, ποιος ξέρει με πόσα εσωτερικά τραύματα και έφτιαξαν μια κοινωνία αυστηρά δική τους. Και τότε προεκυψαν προφανώς και τα "λεσβιακά" ποιήματα της Σαπφούς, η οποία ήταν κυρίως ψυχαγωγός και ποιούσε και τραγουδούσε το αναμενόμενο και επιτρεπτό.
Οι γυναίκες αυτές έκαναν το καλύτερο που μπορούσαν μέσα στην ελεύθερη φυλακή τους. Φυσικά και στο σεξουαλικό επίπεδο.
Και μετά έρχεται ο γερομπισμπίκης Φάων με την μαγική αλοιφή. Και η μαγική αλοιφή τις μαγεύει όλες. Και όλες τον ερωτεύονται. Και τότε η καλύτερη από όλες, η πιο ευαίσθητη, η πιο νέα εσωτερικά, η πιο μπροστά απ' όλες (εκεί πάει το ποιήτρια, όχι στα στιχάκια), παίρνει το μουνί στο χέρι επειδή «γέρασε». Και πέφτει στον γκρεμό και χάνεται, αφού οι γριές δεν έχουν δικαίωμα στον έρωτα και στο σεξ... και ακόμα έτσι είναι εν μέρει.
Και βλέπεις κάτι υπέροχες "γραίες" σήμερα, "γραίες" νεώτερες, συχνά ομορφότερες από πολλά 20χρονα γεροντοπιπίνια _στεγνά και στείρα, με μυαλό άχυρο_ να αναπολούν απλώς τα νιάτα τους και τους παλιούς τους έρωτες, ενώ θα μπορούσαν _αν οι «ποιητές» είχαν κάνει τη δουλειά τους σωστά_ να ξεμουνιάζονται στον έρωτα μέχρι τελικής πτώσης.
Αλλά πού... θα βγει ο γεροσμπισμπίκης και θα την πετάξει τη μαλακία. Και θα βγεί και ο νέος και θα την πετάξει τη μαλακία. Και μαζί τους θα βγούνε και οι γριές, οι αληθινές και οι νεόγριες και θα βάλουν όλοι μαζί  «την γριά στη θέση της».
Γι΄αυτό γράφτηκε το κείμενο, ΜΕΣΑ, όχι για την "ποίηση" στα χαρτιά.



Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.