Πάρτε τις πληροφορίες σας και δώστε μας τη γνώση μας πίσω!



Δεν είμαι η μεγαλύτερη εδώ, όμως όταν μιλούν, ή γράφουν οι μικρότεροί μου, πιο πολύ σιωπώ.
Όχι επειδή είμαι ένας ευγενής και καλός άνθρωπος, αλλά επειδή είμαι φιλομαθής.
Ο μικρότερος, κυρίως ο πολύ μικρότερος από εμένα, έχει λιγότερες συσσωρευμένες πληροφορίες στο μυαλό του από τη μια, περισσότερη αμεταχείριστη, δηλαδή αγνή γνώση, από την άλλη, συνεπώς μπορεί να φέρει καινούριες ιδέες στο φως. (Μη γελάς, έτσι είναι).
Ως εκ τούτου «χτυπώ» πριν κουρκουτιάσει ο εγκέφαλός του από τις πολλές τις γνώσεις.
Να μην μπερδεύουμε τις «γνώσεις» με τη «Γνώση», εκείνη την πρωτόγονη, που είναι γραμμένη στα κύτταρά μας και -σταδιακά και αν δεν προσέξεις- θαύεται κάτω από βουνά αφιλτράριστων πληροφοριών (ειδικά τώρα με τo google).
Δεν καταλαβαίνω λοιπόν τους «σοφότερους», υποτίθεται, μεγαλυτέρους μου, που δεν χάνουν την ευκαιρία, μόλις ανοίξει το στόμα του ο μικρότερος, να σηκώσουν το δάκτυλο επιπληκτικά ή συμβουλευτικά, για να του χώσουν στο κεφάλι τις «μεγαλειώδεις» τους ιδέες, οι οποίες συχνά δεν υπάρχουν καν... αφού παρέλειψαν στη ζωή της να κρατούν ζωντανές τις πρωτόγονες "αναμνήσεις" τους, ακούγοντας τα παιδιά.

***

«Γνώσεις» λέμε όλες εκείνες οι πληροφορίες που αποθηκεύονται στο «συνειδητό» κομμάτι τιου ευατού μας στη διάρκεια της ζωής μας, εκούσια και ακούσια και που μοιραία είναι άχρηστες χωρίς την «Γνώση».
Όλες αυτές οι πληροφορίες μαζί, δημιουργούν την «λογική», η οποία σταδιακά και μοιραία, ριζώνει πιο βαθιά από τη Γνώση.
«Γνώση» είναι οι πολύτιμες πληροφορίες που μυστηριωδώς αποθηκεύονται στο «ασυνείδητο» μας από κάποια «σκοτεινή δύναμη» την οποία θέλουμε να ονομάζουμε «ένστικτο».
Η Γνώση ξέρει εκ των προτέρων ότι όλα έχουν μια αιτία, πριν συνειδοποιήσουμε ποια είναι αυτή. Όπως πχ η αράχνη που αρχίζει να υφαίνει τον ιστό της πολύ πριν συνειδητοποιήσει ότι υπάρχουν οι μύγες στον κόσμο.
Ο άνθρωπος χωρίς, ή με ασθενή Γνώση, είναι καταδικασμένος να κουβαλά απλώς ένα τεράστιο φορτίο πληροφοριών, το οποίο δεν ξέρει να αξιοποιήσει. Ξέρει πως υπάρχουν οι μύγες αλλά ξέχασε τι είναι ο ιστός.

***

Πρόταση: Να παρατείνεται η παιδικότητα και η εφηβεία όσο αυτό είναι δυνατόν. Τα παιδιά να γράφουν βιβλία για μεγάλους, όπως οι μεγάλοι για τα παιδιά, τα οποία συν τοις άλλοις θα διδάσκονται από παιδιά σε σχολεία για μεγάλους. Καθημερινή επαφή με τη φύση. Παρατήρηση του φυτικού και ζωϊκού βασιλείου με δέος,  σεβασμό και τα μάτια ορθάνοιχτα. Ο πιο τιμητικός τίτλος για τον άνθρωπο να είναι ο «φυσιοδύφης». 



Άνα Ζουμάνη
εφημερόπτερα



Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.