Η τέχνη της οδήγησης




Γιατί μετατρέπονται όλα εκείνα τα υπέροχα πράγματατα που συλλαμβάνει και ποιεί ο θεϊκός εγκέφαλος του ανθρώπου τόσο γρήγορα σε τραγελαφικές μικρότητες;
Επειδή παντού στην γήϊνη ύπαρξη είναι ο ουρανός και η κόλαση, ο διάβολος και ο άγγελος.
Κανείς που αγαπάει την γαλήνια ανάσα της φύσης, το δάσος, το λιβάδι... το βράδυ... το χαλαρό απόγευμα... και το πρωϊνό, γεμάτο δύναμη και ζωντανό μεγαλείο... κανείς που αγαπά να παρατηρεί το ελάφι, αργά το απόγευμα στην άκρη του δάσους... το πεινασμένο κοράκι στα χιονισμένα χωράφια... τους θάμνους, πώς γεννιούνται και πώς πεθαίνουν στα ατέλειωτα μονοπάτια... τις θυελλώδεις συμφωνίες των ποταμών και την διακριτική σιωπή των δέντρων... κανείς τότε δεν τρέχει ασταμάτητα με το πολυτελές «αυτοκίνητό» του, θέτοντας σε κίνδυνο τους ανθρώπους, τα ζώα και το ίδιο του τον εαυτό.
Ν' αφήνεις τη ζωή να ρέει αργά μέσα σου, αυτό μόνο θα πει: ζω.
Όλα τα άλλα είναι η αξιολύπητη προσπάθεια, να ξεφύγεις με ξέφρενο ρυθμό τις κατηγορίες του θεού, που δεν έχεις μάτια, αυτιά και χρόνο για την ομορφιά του κόσμου του.
Το μικρό, ασήμαντο, φρενήρες αυτοκίνητό σου, θέλει απλώς να σου ξυρίσει κόντρα την, ούτως ή άλλως, καταπιεσμένη από την Ύπαρξη, ψυχή σου.
Οδήγα, ευλογημένε, με την ταχύτητα ενός ποδηλατιστή, ενός αλόγου σε «γκαλόπ». Ο πλούτος της φύσης είναι πιο σημαντικός από την ταχύτητα. Δεν το ξέρεις πως στροβιλίζεσαι ιλιγγιωδώς, ούτως ή άλλως;
Οδήγα και πρώτα απ' όλα διάβασε Louis Baudry de Saunier «Η τέχνη της οδήγησης»


Άνα Ζουμάνη


Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.