Παιχνίδια που παίζει το μυαλό






 Σε έσυρε ο άνεμος με τα ξερά τα φύλλα και τις χοντρές ψιχάλες που χτυπούν με μανία την σκεπή.

 Τη φωνή σου άκουσα στο ουρλιαχτό του αέρα που πέρασε απο τις σχισμές του πέτρινου σπιτιού μας.

 Το μυαλό πολλά παιχνίδια παίζει… Πλάθει ιστορίες και ζωντανεύει αναμνήσεις που θάφτηκαν στο νοερό το χώμα. 

 Εσύ… νεράκι της βροχής.
 Πότισες το εσωτερικό μου χώμα για να δείς να ξεπροβάλουν άνθη που μοσχοβολούν.

 Ο άνεμος όμως δεν άφησε καρπούς να βγάνουν. 

 Η φωνή σου κάλεσμα από το εσωτερικό του τοίχου.

 Βιάστηκα να ντυθώ και έτρεξα αμέσως για να βρω  έξοδο απο την θλίψη.

 Απογοήτευση ξανά. 

Η αυλή μας άδεια μα το κεφάλι μου ραντάρ που ψάχνει για σημάδια . 

Παιχνίδια που κάνει το μυαλό… Μα τι χαζή που είμαι!

 Όνειρο πάλι ήτανε και αυτό σιγά πεθαίνει. 

 Μα η ανάμνηση σου μάτια μου κρυφά με ανασταίνει.



                                                                                                                    Λειβαρτζηνού Αντωνία
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.