Της καρτερίας






Το βουητό απ' τον χορό των δαιμόνων, καβαλούσε το άτι του και κάλπαζε σε κύκλους πάνω απ' το κεφάλι του.
Σκηνή σιωπηλή... δηλαδή χωρίς λόγια...
Χωρίς καμιά βοήθεια, στεκόταν όρθιος λοιπόν μ’ ένα ήρεμο πείσμα κάτω απ’ τον καυτό ήλιο και περίμενε.
Θα μπορούσε να βρει μια σκιά σ’ ένα κοντινό δέντρο, καθιστός σ’ ένα παγκάκι.
Ακόμη θα μπορούσε να μπει στο αυτοκίνητο, να βάλλει full το air condition και να δροσιστεί.
Η ορθοστασία ποτέ δεν επηρέασε τα καιρικά φαινόμενα…
Διψούσε πολύ.
Αλλά ποιος νοιαζόταν… σιγά μην καθόταν να κάνει επιστημονική ανάλυση στην ταλαιπωρία του.
Απλά στεκόταν εκεί, σαν να αιωρούνταν πάνω από υδάτινη όαση, κάτω απ’ τον καυτό ήλιο και περίμενε…
Αυτός και η μοναδική εκδοχή που του άφησε διαθέσιμη ο χρόνος να επιλέξει..
Εκείνος μόνο ήξερε γιατί..

Γιώργος Χρηστάκης
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.