Ο Ελληνισμός είναι αθάνατος, η Ελλάδα και οι Έλληνες όμως;



Η ιστορία έχουμε μάθει ότι είναι διδακτική. Όμως νομίζω πως πολλοί που το λένε αυτό, δεν έχουν καταλάβει τον λόγο.
Η ιστορία λοιπόν είναι διδακτική διότι επαναλαμβάνεται σε κύκλους ή μάλλον καλύτερα σε σπείρες, κάτι που σημαίνει ότι επαναλήψεις της ίδιας κατάστασης υπάρχουν σε συνεχή βάση, όταν η πορεία των πραγμάτων ακολουθεί την φυσική νομοτελειακή της πορεία.
Με αυτόν τον τρόπο έχουμε δει πολιτισμούς να γεννιόνται, να αυξάνονται, να γίνονται λαμπροί και στο τέλος να καταστρέφονται εξαφανισμένοι μέσα στο χωνευτήρι του κόσμου.
Εμείς οι Έλληνες του σήμερα, έχουμε την πεποίθηση και καλώς την έχουμε ως ένα σημείο, ότι ο πολιτισμός μας δεν θα πεθάνει ποτέ, ότι είμαστε ικανοί να ανταποκριθούμε σε κάθε κάλεσμα της ιστορίας, σε κάθε αντιξοότητα, σε κάθε κίνδυνο με τον καλύτερο τρόπο και να επιβιώσουμε.
Μέχρι σήμερα αυτό ήταν ιστορικά βάσιμο και υπαρκτό, όμως σήμερα ο κίνδυνος που ελοχεύει είναι πολύ πιο επικίνδυνος από εκείνη την εποχή της σκλαβιάς, πολύ πιο ύπουλος και δυστυχώς από εμάς άτρωτος.
Όλους τους προηγούμενους αιώνες είχαμε να κάνουμε με έναν σαφή αντίπαλο. Αυτός είτε ήταν ο Τούρκος, είτε ο Πέρσης, είτε ο οποιοσδήποτε άλλος, είχε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και εντελώς διακριτά από τα δικά μας. Ήταν αλλόφυλος, πολιτισμικά ξένος προς τα δικά μας ιδεώδη, αλλόθρησκος, και πάντα με έλλειμμα πολιτισμού κάτι που μας έκανε χρήσιμους ως λαό ακόμα και στον εχθρό μας.
Έτσι το Βυζάντιο έγραψε τα ευαγγέλια στα Ελληνικά, διατήρησε την Ελληνική γλώσσα ως πληρέστερη των υπολοίπων και διέδωσε τον Ελληνικό πολιτισμό στους κόλπους του γιατί αναγνώριζε την σημαντικότητα του.
Άλλωστε πως να μην το κάνει αυτό, εφόσον ο Ελληνικός πολιτισμός ήταν αυτός που έδωσε βασικές αρχές σε όλα τα επίπεδα, στον Ρωμαϊκό πολιτισμό του οποίου το Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος, ήταν συνέχεια.
Το 1453 έγινε μια σημαντική καμπή και για μένα υπήρξε μια συγκυρία που ήταν το μη χείρον βέλτιστον για τον Ελληνικό πολιτισμό.
Η Βυζαντινή αυτοκρατορία έπεσε στα χέρια των Τούρκων και όχι των δυτικών.
Εάν η Πόλη είχε πέσει το 1204 στους Σταυροφόρους πολύ φοβάμαι ότι η ιστορία θα ήταν αλλιώς γραμμένη και με πολύ μελανότερα γράμματα από ότι είναι σήμερα.
Οι σταυροφόροι ως απόγονοι εντελώς ανεπεξέργαστων πολιτισμικά βαρβαρικών λαών, το μόνο που ήθελαν ήταν η εδαφική κυριαρχία μιας στρατηγικής θέσεως, κάτι άλλο ήταν τελείως εκτός των ενδιαφερόντων τους. Ο Ελληνικός πολιτισμός, η Γλώσσα, και ότι έχει να κάνει με αυτό που θεωρείτε μεγαλείο αυτή την στιγμή, ήταν για την (Χριστιανική) τους διδαχή, μάλλον βλάσφημο και ίσως δαιμονικό.
Αν λοιπόν το 1204 το Βυζάντιο έπεφτε στους Σταυροφόρους, σήμερα Έλληνες δεν θα υπήρχαν και στην θέση μας θα είχαμε απόγονους θυμάτων και μαρτύρων της ιεράς εξέτασης, των οποίο το πολιτιστικό και πολιτισμικό υπόβαθρό θα ήταν εντελώς εξαθλιωμένο, λόγο δε του γεγονότος ότι τα Ελληνικά εδάφη είναι ζηλευτά από όλες τις απόψεις θα είχε εκλείψει το είδος μας και θα είχε αφομοιωθεί από τους Σάξονες.
Οι Άραβες γενικά και κατ' επέκτασιν οι Τούρκοι γνωρίζοντας το πολιτισμικό έλλειμμα τους, πάντα προσπαθούσαν να συλλέξουν πληροφορίες και να πάρουν ότι καλύτερο υπήρχε σε έναν πολιτισμό ώστε να το αφομοιώσουν όσο γίνεται στην δική τους κουλτούρα και στην δική τους πολιτισμική κληρονομιά.
Έτσι ο Ελλαδικός χώρος διατήρησε την μνήμη του, τις παραδώσεις, τα έθιμα του, την μνήμη του, ακόμα και εποχές που ήταν σκλαβωμένος και κάτω από τον Τούρκικο ζυγό.
Οι Δυτικοί, άργησαν αρκετά να ξυπνήσουν και να καταλάβουν αυτό το μεγαλείο, κάτι που έγινε με τον διαφωτισμό. Τότε αυτές οι αρχές και τα ιδανικά εμπλούτισαν την δυτική πολιτισμική παράδοση αλλά και πάλι με τον ευθύγραμμο τρόπο που θέλει η δυτική κουλτούρα να υπάρχει για την θέαση του κόσμου.
Αυτό τον δρόμο φρόντισε να τον ανοίξει και να τον κρατήσει ανοικτό ο Νεύτωνας ο οποίος κατάφερε να δώσει έξωση στην φιλοσοφία από την επιστήμη και να διαχωρίσει τελείως την θέση της μιας ως προς την άλλη κάνοντας πάλι το τοπίο ελεγχόμενο. Αυτό φυσικά ήταν επιταγή και της δυτικής εκκλησίας η οποία δεν ήθελε σε καμία περίπτωση η φιλοσοφία να προσβάλει τα χριστά ιδεώδη της. Αργότερα αυτό τρο μοντέλο συνέφερε ακόμα περισσότερο τους επιστήμονες κάτι το οποίο συνέχισαν μετά πάθους να ακολουθούν, ακόμα και σε εποχές που η ισχύς της εκκλησίας είχε μειωθεί στο ελάχιστο.
Μπορεί λοιπόν ο δυτικός πολιτισμός να έγινε καλύτερος και πιο εξελιγμένος, όμως δεν ξέχασε ποτέ την ιεροεξεταστική πρακτική του και έτσι σήμερα η ιερά εξέταση του παρελθόντος έχει μετατραπεί σε ένα μηχανιστικό νεοφυλελεύθερο σύστημα το οποίο διοικούν τεχνοκράτες με την ίδια αυστηρότητα αλλά και την ίδια θρησκευτική πειθαρχία με την ιερά εξέταση του παρελθόντος.
Το 1453 ήμασταν μέσα στην ατυχία μας τυχεροί, σήμερα όμως όχι.
Πλέον έχουμε πέσει στα χέρια αυτής της λογικής και των ανθρώπων που την υποστηρίζουν και είναι αμείλικτοι.
Η λογική αυτή της δύσης, κατέστρεψε στο πέρασμα της πολιτισμούς, ένας από αυτούς ο Ινδιάνικος ο οποίος μειώθηκε μέχρι που σήμερα σχεδόν δεν υφίστατε και πλέον οι αυτόχθονες Αμερικάνοι, είναι αναγκασμένοι να ζουν σε γκέτο σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης.
Γιατί έγινε αυτό; Αυτό έγινε γιατί οι Δυτικοί φίλοι μας, δεν ήθελαν τίποτα από τον πολιτισμό τους, δεν είχαν κάτι να χρησιμοποιήσουν και το μόνο που ζητούσαν από την Αμερική ήταν τα εδάφη της.
Θα μου πείτε ότι εδώ υπάρχει μια μεγάλη διαφορά γιατί εμείς οι Έλληνες, έχουμε δώσει τα φώτα του πολιτισμού σε όλο τον κόσμο, έχουμε δώσει την φιλοσοφία, τις επιστήμες που αυτοί χρησιμοποιούν, τις τέχνες, την δημοκρατία και όλα τα υπόλοιπα.
Ναι! Τα δώσαμε όλα είναι η αλήθεια και δεν μας έχει μείνει πλέον τίποτα να δώσουμε.
Αυτή την στιγμή όχι μόνο δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε τους προγόνους μας αλλά ούτε να τους φτάσουμε στο ελάχιστο δεν μπορούμε. Αυτή την στιγμή εμείς θεωρούμαστε από τους Δυτικούς ως παρείσακτοι, ως κακέκτυπα των προγόνων μας. Πιστέψτε με ότι θεωρούν πως μολύνουμε τον τόπο αυτόν με την ύπαρξη μας.
Με τα όπλα λοιπόν δεν κατάφεραν να κάνουν κάτι, με την νεοφυλλελεύθερη οικονομία όμως αυτή την στιγμή μας έχουν.
Μας έχουν μειώσει ηθικά, μόνοι μας έχουμε καταφέρει να εξοντώσουμε την παιδεία μας και το μέλλον των νεοελλήνων θα είναι  να παρέχουν υπηρεσίες έναντι ενός πινακίου φακής στους πλούσιους Ευρωπαίους.
Αυτό είναι το πρώτο στάδιο, στο επόμενο εάν συνεχίσει αυτή η κατάσταση θα αρχίσουμε να φεύγουμε από τον βιωτικό χώρο μας και να περιοριζόμαστε σε συγκεκριμένα σημεία. Μετά θα χαθούμε.
Όλα αυτά γιατί υπάρχει κίνδυνος να συμβούν; Γιατί πλέον δεν έχουμε μνήμες, δεν έχουμε εθνική περηφάνια, δεν έχουμε καν ανάμνηση του μεγαλείου μας.
Τα σημερινά παιδιά έχουμε καταφέρει να τα μετατρέψουμε σε άλογα πλάσματα. χωρίς κριτική σκέψη και χωρίς ενδιαφέροντα. Πλάσματα που αύριο θα θεωρούν επίτευγμα να δουλεύουν σε καφετέρια και να παίρνουν 400€. Μέχρι εκεί θα είναι τα ιδανικά τους.
Όταν λοιπόν δεν έχεις μνήμες, δεν έχεις περηφάνια ούτε γνώση, όταν δεν έχεις γνώση, δεν έχεις στήριγμα και πάτημα για να σταθείς. Όταν δεν έχεις πάτημα, απλά πέφτεις.
Σήμερα ο κίνδυνος για εκφυλισμό είναι πολύ μεγαλύτερος από ότι στο παρελθόν. Σήμερα δεν κινδυνεύει ο Ελληνισμός, αυτός θα διασωθεί. Σήμερα κινδυνεύουν οι Έλληνες από αφανισμό και η μόνη ελπίδα είμαστε εμείς.
Ο Καβάφης αναρωτιέται, τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους; σήμερα οι βάρβαροι είναι εδώ και δεν είναι ξένοι. Εμείς έχουμε μετατραπεί σε βαρβάρους.

Γιάννης Ζωγραφάκης 
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.