Ανάμνησή μου παιδική



Ανασεμιά μου τρίσβαθη
της παιδοσύνης μνήμη
όπού βλεπές τα, ζωντανά
κάθε γκρεμό και κρήνη
κάθε σοκάκι σκοτεινό
το λόγιαζες για δρόμο
και μιαν αυλήν ολάνθιστη
για μυθικό σου κόσμο
πού πήγες και κοιμήθηκες
τριάντα τόσα χρόνια
για δεν ξυπνάς για να μου πεις
πως με θυμάσαι ακόμα;

Τραβώ τους δρόμους σκεφτική
τυφλή περνώ γεφύρια
πού χάθηκαν τα γιασεμιά,
κλείσαν τα παραθύρια;
Για δεν ορμάτε αερικά
των παιδικών μου χρόνων
να καθαρίσ'τε παστρικά
τη λάσπη των αιώνων;
Μονάχη μένω απάνθρωπη
κομμένη απ το σκοπό μου
κακό παιχνίδι έπαιξα
στον παιδικό εαυτό μου.

Τ. Η. 4/5/2017
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.