ΌΠΟΥ ΠΟΝΑΣ...ΝΑ ΒΑΡΑΣ... της Άννας Χατζίδου



Όπου πονάς να βαράς,  έτσι μου είχε πει πριν φύγει.
Την σκέπαζε μανδύας μυστηρίου από τα 12 της χρόνια,
ξεχυνόταν στους δρόμους σαν αγρίμι,
δίχως να λογαριάζει τίποτα,
περνούσε υπόγειους δρόμους,
αφήνωντας τα αποτυπώματά της,
που καταπατήθηκαν απο άλλους.
Την αγάπησαν ως το Τέλος
και τους μίσησε πριν την Αρχή,
ήταν ετσι απλα ύφασμα περίεργο,
υφή περίπλοκη.

Πώς σε λένε;;; Νέμεσις απάντησε...
και αν με ρωτήσουν τι απέγινες; τι να τους πω; 
Να τους δείξεις την θάλασσα,
να απορήσουν χωρίς να νοιαστούν.
Και εγώ;
Εσύ όπου πονάς..να βαράς.
αυτή είναι η έξοδος κινδύνου.
Αγαπώ τα πρωινά, αγαπώ το ξημέρωμα,
την βροχή,τον ήλιο και Εκείνον
και θα πέθαινα για μια αλήθεια...
σε μια άλλη όμως ζωή...

Άννα Χατζίδου

ο πίνακας του Gheorghe Tattarescu - Nemesis
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.