Της αιώνιας







Μορφή αγίασμα ιερό.

Μια γλυκιά ηρεμία στο βλέμμα, μια ήσυχη ευχαριστημένη θλίψη.

Κάτι σαν νοσταλγία μελλοντικού ονείρου.

Τριαντάφυλλα της Άνοιξης στα μάτια.

Προσδοκία αθάνατη , Θεού κραυγή.

Αίσθηση μυστήρια, γεμάτη απ’ τη γλύκα του βραδινού αέρα..

Αστραπή που πέρασε τα δέντρα κι έπεσε στο ανοιξιάτικο χώμα.

Χρυσές πούλιες λαμποκοπούν στα μαλλιά, νερά καθαρά τρεχούμενα, όλο το κορμί.

Φλόγα άσβηστη ασύνταχτη, αδάμαστη σαν τη φλόγα της αγάπης.
Όρθια ψυχή..

Γυμνή μικρή καρδιά.
Λυγερόκορμος, ζωογόνος κρίνος το πνεύμα.
Όνειρο – φόβος του μεγάλου θαύματος.

Άσκηση - λύτρωση που σου δίνει το χέρι, παντοδύναμη Θεά, χαρά περίσσεια της ζωής.

Το ρόδι με τα έξι σπυριά….. με τη ζωή δεμένα.
Λιγοθυμιά του Θείου έρωτα.

Βοσκός και πρόβατο και λύκος μαζί.

Φωνή που καλεί το σύμπαν να φανερωθεί.

Αργοσάλεμα στου φεγγαριού το φως.. δόνηση των σπλάχνων βαθιά.
Αντάρα, βουητό τρεμάμενης πέτρας
Αγγείο πήλινο, Ολύμπιων Θεών περήφανο καύχημα.
Πορτραίτο πανάρχαιο.
Αγαπημένο περιστεριού φτερούγισμα.


Ευλογημένη ομορφιά…
Όμοια δεν είδα ακόμη...

Κόρη πεντάμορφη, γεμάτη φως και σιωπή.

Ανθός επίμονος ανθεκτικός, στη σκόνη της άμμου.
Νανούρισμα γλυκό αγέννητου βρέφους
Αιώνια γυναίκα..

Γιώργος Χρηστάκης
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.