Οι λέξεις μου




Μου πες πως είν’ όλες οι λέξεις μου ιερές,
Σαν να τους έχω αποστάξει την ουσία
Πως θα θελες να πάρεις μερικές
Να τις φορέσεις στο λαιμό σου πανδαισία
Να τις κοιτάνε τα κορίτσια στα καφέ
Και να ρωτάνε μαγεμένα πού τις βρήκες.
Μου πες πως ερωτεύτηκες τις λέξεις μου
Πως σου φανήκανε καινούριες, άλλης γλώσσας
Κεντήματα κι αρώματα κι αυλές
Κεράσια και παιδιά που ξεφωνίζουν
Τόσο αλλιώτικες, μεστές και δυνατές
Που σε ταξίδια σε τραβούν και σε ορίζουν.
«Πες μου μόνο μια λέξη, μετά φύγε»
Με παρακάλεσες στο τέλος σκεφτικός
Κι εγώ δε βρήκα τίποτα να πω
Να περιγράψω τι είναι οι λέξεις μου για μένα
Κι έκρυψα μέσα σ ένα «σ ‘αγαπώ»
Όλο το θάνατο, τον έρωτα, το ψέμα.
Είναι αγχόνες, είναι σφαίρες και σπαθιά
Άμμος στα μάτια μου, κατάρες και φοβέρες
Είναι οι λέξεις μου ατέρμονη πυρά
Που με κερδίζει και με λιώνει κάθε μέρα
Πόρνες και άγιες και μάγισσες τρελές
Που θυσιάζουν την ζωή μου στον αέρα.
Είναι αγόρια που δεν έχουν πια τιμή
Είναι μωρά που τους στερήσανε τη μάνα
Είναι κορίτσια που κλαμένα εκλιπαρούν
Να βρούνε στην καρδιά μου καταφύγιο
Και από βάναυσους διώκτες να κρυφτούν
Λες κι έτσι θα γλιτώσουν το μαστίγιο.
Είναι οι λέξεις μου ένας θάνατος χορός,
Γλυκός κι επώδυνος σαν πρώτη ερώτων νύχτα
Με διαφεντεύουν και μου δίνουν διαταγές
Κι εγώ παλεύω να συνθέσω την παράσταση
Κι αν καταφέρω να τις βάλω στη σειρά
Ίσως στο τέλος μου χαρίσουν την ανάσταση.

Τριανταφυλλιά Ηλιοπούλου, 10/4/2014
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.