Το μανιφέστο της μύγας



Παρακαλώ! Μήπως ζήτησα εγώ αυτή τη σκυλοζωή- παρντόν-  τη μυγοζωή;
Οι γονείς μου με έφεραν στον κόσμο, μόνο για δική τους ευχαρίστηση, χωρίς να σκεφτούν τους κινδύνους στους οποίους θα εξέθεταν το αγαπημένο τους παιδάκι.
Δεν θέλω να μιλήσω για τα χελιδόνια, εκείνους τους ύπουλους δολοφόνους, που με ανοιχτό ράμφος και σε ξέφρενη πτήση μας πιάνουν και μας καταπίνουν, γκλουκ!
Εκείνα μας λυτρώνουν τουλάχιστον από περιττά βασανιστήρια και αγωνίες θανάτου, τα οξέα στο στομάχι τους μας διαλύουν στο πι και φι.
Και στην τελική, αν ήμασταν εμείς χελιδόνια και οι άλλοι ήταν μύγες; Θα είχαμε περισσότερο έλεος; Όχι φυσικά.
Όμως οι άνθρωποι... οι άνθρωποι!
Χωρίς καμιά ικανότητα στο πέταγμα και γενικά, μας πιάνουν με μυγοσκοτώστρες,  ή με κορδέλες που τις κρεμούν στη μέση του δωματίου και τις πασαλείβουν με ζάχαρη για να μας δελεάσουν.
Δειλή και αδιάφορη  ξαπλάρει η τεμπέλα η κοκκινοτρίχα, φαρδιά πλατιά στο κρεβάτι της το πρωί, μας κοιτάζει ασυγκίνητη, εμάς τις κακομοίρες, που την περιτριγυρίζαμε από τα ξημερώματα, μαγεμένες από την μυρωδιά του σώματός της και τώρα σπαρταράμε κολλημένες στην ζαχαρωτή κορδέλα και παραδινόμαστε στο αργό μαρτύριο του θανάτου.
Και οι αφελείς οι θαυμαστές της ονειρεύονται: «Δεν μπορεί ούτε μύγα να βλάψει, η νεραϊδούλα»
Ε, ρε σαλίγκαροι!
Εκδίκηση, εκδίκηση! Οι γιατροί το έχουν εξηγήσει: «Το τσίμπημα του κουνουπιού που έφαγε από ψοφίμι, μπορεί να είναι θανατηφόρο».
Σύντροφοι, συντρόφισσες, ορμάτε στα ψοφίμια!


Άνα Ζουμάνη
(εφημερόπτερα)


Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.